In deze procedure stelt de client van een advocaat schade te hebben geleden als gevolg van het verzuim van de advocaat om zijn client te informeren over de risico’s verbonden aan het executeren van een vonnis. De advocaat verweert zich onder meer met betwisting van causaal verband, door te stellen dat de client ook tot betekening van het vonnis zou hebben besloten als de advocaat zijn client anders of vollediger had geınformeerd over de risico’s. Het hof oordeelt dat op de client de bewijslast rust van het betwiste causaal verband en dat dit bewijs niet is geleverd. De Hoge Raad laat het oordeel van het hof in stand. De omkeringsregel mag hier niet worden toegepast omdat niet is voldaan aan het vereiste dat is komen vast te staan dat sprake is geweest van een gedraging in strijd met een norm die strekt tot het voorkomen van een specifiek gevaar ter zake van het ontstaan van schade. Grondslag van de vordering is immers schending van de plicht van de advocaat om door de client voor te lichten omtrent de risico’s die verbonden zijn aan het treffen van rechtsmaatregelen als waarvan in deze zaak sprake is, deze in staat te stellen goed geınformeerd te beslissen of zij al dan niet opdracht zal geven tot het treffen van die rechtsmaatregelen. Deze op de advocaat rustende informatieverplichting strekt dus niet ertoe de client te beschermen tegen die risico’s, maar de client in staat te stellen goed geı¨nformeerd te beslissen. Het tekortschieten in de nakoming van deze informatieverplichting roept het risico in het leven dat de client toestemming geeft die hij niet zou hebben gegeven indien hij goed geınformeerd was, maar niet het risico dat zich in deze zaak heeft verwezenlijkt of dreigt te verwezenlijken (vgl. HR 23 november 2001, nr. C99/259, NJ 2002, 386 en HR 23 november 2001, nr. 00/069, NJ 2002, 387).

Additional Metadata
Keywords beroepsfout advocaat, geınformeerde keuze, omkeringsregel
Persistent URL hdl.handle.net/1765/10724
Citation
van Boom, W.H.. (2007). Hoge Raad 2 februari 2007, nr. C05/302HR, LJN AZ4564. Jurisprudentie Aansprakelijkheid. Retrieved from http://hdl.handle.net/1765/10724