http://repub.eur.nl/res/aut/14398/ List of Publications en http://repub.eur.nl/static-eur/img/logo.png http://repub.eur.nl http://repub.eur.nl/res/pub/31119/ 2011-09-01T00:00:00Z Neuroeconomics started off as a hybrid project. Two camps, behavioral economics in the scanner (BES) and Glimcher's economics of neural activity (ENA), could be clearly distinguished. The camps disagreed not only about substantive issues but also about what neuroeconomics ultimately aims to accomplish. Recent developments suggest that the gap between the two camps is closing, however. There is a growing consensus, it seems, about the brain areas in which the final stages of individual decision-making occur and about relevant features of brain activity in these areas. BES and Glimcher's ENA also seem to converge on the view that the neuroeconomics' ultimate aim is to contribute to the construction of a new utility theory with stronger predictive power than standard expected utility theory. While the potential importance of an improved utility theory for economic theory cannot be denied, however, it remains to be seen whether an improved utility theory is something economic theory needs most badly or most urgently. Especially if economic theory is not ultimately interested in individual decisions, but in how aggregate behavior responds to incentives, attention should not be limited to what happens inside the skulls of individuals. What happens outside the individuals' skulls, in the environments of individuals and in their interactions patterns, should also receive due attention. http://repub.eur.nl/res/pub/22056/ 2010-11-01T00:00:00Z Abell, Felin and Foss argue that "macro-explanations" in strategic management, explanations in which organizational routines figure prominently and in which both the explanandum and explanans are at the macro-level, are necessarily incomplete. They take a diagram (which has the form of a trapezoid) from Coleman, Foundations of Social Theory, The Belknap Press of Harvard University Press, Cambridge (Mass.)/London, (1990) to task to show that causal chains connecting two macro-phenomena always involve "macro-to-micro" and "micro-to-macro" links, links that macro-explanations allegedly fail to recognize. Their plea for micro-foundations in strategic management is meant to shed light on these "missing links". The paper argues that while there are good reasons for providing micro-foundations, Abell, Felin and Foss's causal incompleteness argument is not one of them. Their argument does not sufficiently distinguish between causal and constitutive relations. Once these relations are carefully distinguished, it follows that Coleman's diagram has to be squared. This in turn allows us to see that macro-explanations need not be incomplete. http://repub.eur.nl/res/pub/16756/ 2009-08-18T00:00:00Z Both philosophers and scientists make use of the distinction between ultimate and proximate explanations, but its precise content remains unclear. Those philosophers who have carefully examined the distinction have not yet reached a consensus on the kind of explanations that ultimate and proximate explanations are, nor what sets them apart. This paper scrutinizes the characteristics of the proximate/ultimate distinction in contemporary accounts of human cooperation, both to highlight key features of these explanations as well as to clarify the distinction itself. We argue that in practice it is hard, if not impossible, to identify a set of features that neatly sets the two kinds of explanation apart, but that each kind can nonetheless be characterized by a cluster of loosely-related characteristics. http://repub.eur.nl/res/pub/13915/ 2008-11-28T00:00:00Z Economie is leuk, beweren steeds meer populariserende boeken. Deze wetenschap geeft een tegendraadse kijk op de meest uiteenlopende maatschappelijke verschijnselen. Het is de hoogste tijd dat filosofen economie niet langer meer als een armzalige wetenschap afschilderen, maar haar juist diepgaand analyseren. In het kielzog van de bestseller Freakonomics verschijnen regelmatig nieuwe populariserende boeken waarin de boodschap wordt verkondigd dat economie leuk is. Pop economics of cute-e-conomics worden de boeken ook wel geduid. "Economics is fun," zo wordt betoogd, vooral omdat het een verfrissende en verhelderende kijk biedt op soms onverdachte verschijnselen. Pop economics kan niet worden afgedaan als een onbeduidend randverschijnsel in de economische wetenschap. Een aanzienlijk deel van gerenommeerde economische vaktijdschriften wordt inmiddels ingenomen door artikelen over verschijnselen die wij traditioneel niet associëren met economie zoals criminaliteit en autisme. Hoe onderhoudend en vermakelijk de economische analyses ook gebracht worden, de serieuze ondertoon is dat diepere onderliggende verbanden in de maatschappelijke werkelijkheid erin worden bloot gelegd. Niet zelden scheppen economen er een duivels genoegen in om heilige huisjes omver te werpen. Het fenomeen pop economics kan worden opgevat als een teken van verzet dat economen aantekenen tegen het aloude verwijt dat economie een naargeestige en armzalige wetenschap (a dismal science) zou zijn. Filosofen hebben zich in het bekritiseren van de economische wetenschap niet onbetuigd gelaten. Veelvuldig hebben zij de draak gestoken met de economie als vakgebied. Het diepgewortelde superioriteitsgevoel dat filosofen koesteren jegens economie heeft een grondige kennisname van economie in de weg gestaan. Lange tijd werd het niet nodig gevonden om zich te verdiepen in wat economen echt doen en beweren. In plaats daarvan werd afgegaan op wat economen over hun eigen werk zeggen, of, erger nog, op wat andere filosofen over economen en economie zeggen. Gelukkig is dit aan het veranderen. Nauwgezette analyses van de feitelijke prakijk in economische theorievorming winnen aan terrein. Een beter begrip hiervan sluit een kritische stellingname geenszins uit. Maar kritiek heeft alleen zin als economie allereerst serieus genomen wordt.