http://repub.eur.nl/res/aut/37446/ List of Publications en http://repub.eur.nl/static-eur/img/logo.png http://repub.eur.nl http://repub.eur.nl/res/pub/30645/ 1973-09-16T00:00:00Z The subject of the following remarks will be, on the one hand, the possibilities of restricting the number of instances in which action of a coercive nature is taken by members of a particular part of the Dutch State Organization against private persons said to have committed a crime against property and, on the other hand, some of the reasons why it is desirable in my view that such actions be restricted. http://repub.eur.nl/res/pub/30644/ 1973-09-01T00:00:00Z Tot de belangrijkste onderwerpen van het vak 'strafrecht', zoals dat aan de juridische faculteit van de Erasmus Universiteit Rotterdam – evenals trouwens aan die van de andere instellingen van wetenschappelijk onderwijs in Nederland, v.z.v. een juridische faculteit daar deel van uitmaakt – wordt gedoceerd, behoren bepaalde vormen van geweldpleging tegen mensen. Bij de bestudering daarvan in het kader van dat vak ligt overigens de nadruk doorgaans niet op geweldpleging zelf, maar op voorschriften die in de Nederlandse staatsorganisatie aangaande die vormen van geweldpleging zijn vastgesteld. http://repub.eur.nl/res/pub/30558/ 1973-06-07T00:00:00Z 'De psychiatrische patiënt is vogelvrij.' Middels een vraagteken is aan u en mij de taak toebedeeld om na te gaan of die uitspraak klopt met de feiten. Verder zal het, denk ik, wel de bedoeling zijn dat wij, als we tot een bevestigend antwoord mochten komen, manieren bedenken om te zorgen dat die uitspraak over een poos niet meer klopt. http://repub.eur.nl/res/pub/30556/ 1972-11-30T00:00:00Z Openbare les, uitgesproken bij de aanvaarding van het ambt van lector in de strafrechtswetenschappen aan de Nederlandse Economische Hogeschool, Hogeschool voor Maatschappijwetenschappen, te Rotterdam, op 30 november 1972, door C. Gutter. (Verkrijgbaar bij Vakgroep Strafrecht E.U.R. Burgemeester Oudlaan 50 Rotterdam.) http://repub.eur.nl/res/pub/27604/ 1972-05-01T00:00:00Z Het probleem. Volwassen medemensen ‘voor straf’ opsluiten – dat mogen binnen de Nederlandse staatsorganisatie in beginsel alleen mensen die in dienst zijn bij het strafrechtsapparaat, dat onder leiding staat van de minister van Justitie. Men zou dus mogen verwachten dat deze voor dergelijke activiteiten verantwoordelijk wordt geacht, met name tegenover het parlement. Merkwaardig genoeg worden die activiteiten echter doorgaans toegeschreven aan rechters. “De rechter straft” – zo leren kinderen in Nederland van hun ouder(s) en naderhand – als ze aan een Nederlandse universiteit rechten studeren – van hun leermeesters. Met andere woorden: de rechter is de eigenlijke tegenpartij van ‘de verdachte’ en ‘veroordeelde’ in strafprocessen: hij/zij is rechter in eigen zaak! Literatuuronderzoek maakt aannemelijk, dat in de rol van de rechter in strafzaken sinds 1813 delen zijn terug te vinden van de rol van de figuur die voordien, sinds de Middeleeuwen, in ‘Nederland’ – onder namen als ‘schout’ of ‘baljuw’ – optrad als tegenpartij van ‘de verdachte’. Die delen horen daar niet in thuis, als men art. 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden als criterium gebruikt. Daarin wordt immers de eis gesteld van behandeling van strafzaken door een onpartijdig gerecht. Uitspraken over ‘straffers’ zijn, behalve door het gebruik van de term ‘rechter’, vaak onduidelijk door het gebruik van de term ‘verantwoordelijk’. Zinnen als “p is verantwoordelijk” worden nogal eens gebruikt ter aanduiding van een gang van zaken waarin p jegens geen medemens verantwoordelijk is. http://repub.eur.nl/res/pub/30647/ 1972-03-18T00:00:00Z De bevoegdheden van het strafrechtsapparaat worden in Nederland sinds de vorige eeuw primair bepaald door de wetgevers, vooral door de landswetgever. Bij zijn beslissingen over de toekenning van die bevoegdheden - middels de vaststelling van strafbepalingen enz. - liet en laat die wetgever zich totnogtoe vrijwel niet leiden door rationele criteria. De hoofdrol speelt integendeel een samenstel van opvattingen over mens, overheid en maatschappij die in de sfeer liggen van de Gemeenschapsideologie, het karakter hebben van vanzelfsprekendheden en 'common sense', en onjuist zijn. Op de inhoud van de meeste van die opvattingen kan hier niet worden ingegaan; voor de Gemeenschapsideologie verwijs ik naar Gutter, ”Ons strafrecht. Verkenning van een achtergebleven gebied”, 1969. http://repub.eur.nl/res/pub/30646/ 1972-01-01T00:00:00Z In een zaak tegen C. was door het Hof Den Haag in hoger beroep bij arrest van 4 juni 1971 bewezen verklaard, 'dat hij te 's-Gravenhage op 2 oktober 1970, tezamen en in vereniging met anderen wederrechtelijk vertoevende in het kantoor, zijnde een besloten lokaal, in perceel van Lennepweg 47, waarin de ambassade en de kanselarij van Mexico is gevestigd en derhalve in gebruik bij een ander of anderen dan hem, verdachte en/of zijn mededaders, nadat de ambassadeur van Mexico aan hem, verdachte en zijn mededaders te kennen had gegeven dat zij het kantoor en het perceel moesten verlaten, zich niet op de vordering van de rechthebbende aanstonds hebben verwijderd'. http://repub.eur.nl/res/pub/30557/ 1969-12-13T00:00:00Z Onze geldende strafbepalingen aangaande sexuele gedragingen dateren in hoofdzaak uit de jaren 1870-1886, waarin het wetboek van strafrecht tot stand kwam. Het zou toen nog enige tijd duren, voordat Freud veel redelijke en normaal denkende mensen in het Westen kwam schokken en ergeren met zijn veronderstellingen over de psychische structuur van de mens en de uitwerking van de traditionele Westerse sexuele moraal op het individu. http://repub.eur.nl/res/pub/34765/ 1969-08-01T00:00:00Z http://repub.eur.nl/res/pub/34764/ 1969-04-01T00:00:00Z http://repub.eur.nl/res/pub/27767/ 1969-01-01T00:00:00Z Maar wat is er dan van de justitie geworden? Iets als de tyfus? Laten we voorlopig vaststellen, dat 'de justitie' één van de namen is van een uitgebreide organisatie die in Nederland optreedt in geval van strafbare feiten. Eén van de vele namen. Want leken en geleerden noemen haar ook wel 'de politie', een term die eigenlijk alleen op een onderdeel van die organisatie slaat, of 'de overheid', 'de gemeenschap', 'de staat', termen die in feite betrekking hebben op een veel groter geheel, waarvan die organisatie als een onderdeel kan worden beschouwd. Tenslotte hoort men haar ook wel 'de rechter' noemen, maar die term slaat op een andere organisatie. Tal van aanduidingen dus, die er bovendien bijna allemaal naast zijn. Dat is niet bevorderlijk voor een goed begrip. En als er één organisatie is waarvan een goed begrip bij de mensen noodzakelijk is, wil er van democratie sprake kunnen zijn, dan is het deze wel. Sommigen spreken van 'het strafrechtsapparaat'. Dat is geen mooie term, maar hij heeft het voordeel dat hij nog leeg is en dus gevuld kan worden met wat er voor een goed begrip nodig is. We zullen deze term hier dus verder gebruiken, en wel ter aanduiding van het geheel dat gevormd wordt door de politie, het openbaar ministerie en het ministerie van justitie, voor zover dat laatste zich met strafzaken bezighoudt. http://repub.eur.nl/res/pub/30555/ 1968-09-13T00:00:00Z