Swierstra, B.A.

Conservatieve behandeling van heup- en knieartrose: Systematische en stapsgewijze behandelstrategie (Article)

2010-01-01T00:00:00Z

• De huidige conservatieve behandeling van artrose van de heup en knie is heterogeen en suboptimaal. • Bestaande richtlijnen doen uitspraken over de eventuele indicaties voor afzonderlijke interventies, maar doen geen uitspraken over de volgorde van handelen. • Er is nu een nieuwe stapsgewijze behandelstrategie ontwikkeld in aanvulling op de richtlijnen. • Het doel is om het conservatieve beleid voor artrose te optimaliseren en te verduidelijken. • Daarnaast moet het de communicatie tussen patiënt en behandelaar en tussen behandelaars onderling bevorderen. • In de behandelstrategie worden relatief ingrijpende interventies pas overwogen na onvoldoende resultaat van eenvoudigere interventies. • Er is ook een zorgwijzer ontwikkeld die informatie bevat voor patiënten over artrose, de behandelmogelijkheden, de behandelaars en de behandelstrategie

Prediction of torsional failure in 22 cadaver femora with and without simulated subtrochanteric metastatic defects: a CT scan-based finite element analysis (Article)

2006-07-01T00:00:00Z

BACKGROUND: In metastatic bone disease, prophylactic fixation of impending long bone fracture is preferred over surgical treatment of a manifest fracture. There are no reliable guidelines for prediction of pathological fracture risk, however. We aimed to determine whether finite element (FE) models constructed from quantitative CT scans could be used for predicting pathological fracture load and location in a cadaver model of metastatic bone disease. MATERIAL AND METHODS: Subject-specific FE models were constructed from quantitative CT scans of 11 pairs of human femora. To simulate a metastatic defect, a transcortical hole was made in the subtrochanteric region in one femur of each pair. All femora were experimentally loaded in torsion until fracture. FE simulations of the experimental set-up were performed and torsional stiffness and strain energy density (SED) distribution were determined. RESULTS: In 15 of the 22 cases, locations of maximal SED fitted with the actual fracture locations. The calculated torsional stiffness of the entire femur combined with a criterion based on the local SED distribution in the FE model predicted 82% of the variance of the experimental torsional failure load. INTERPRETATION: In the future, CT scan-based FE analysis may provide a useful tool for identification of impending pathological fractures requiring prophylactic stabilization.

Use of human GH in elderly patients with accidental hip fracture (Article)

2000-01-01T00:00:00Z

OBJECTIVE: To investigate whether early intervention with recombinant human growth hormone (hGH) after hip fracture improves functional recovery and long-term outcome. SUBJECTS AND METHODS: Functional recovery after hip fracture is often incomplete. The catabolic situation that develops after the hip fracture accident, and a state of malnutrition either pre-existing or developing after surgery, are main contributing factors for the poor clinical outcome. hGH has been used to promote anabolism in a variety of clinical catabolic situations. The study design was randomized, double-blind and placebo-controlled. A total of 111 patients older than 60 years with an accidental hip fracture (mean age 78.5+/-9.1 (s.d.) years) were randomized to receive either hGH (20 microg/kg per day) or placebo for a period of 6 weeks, starting within 24 h after the hip fracture accident. Thereafter patients were followed up for an additional period of 18 weeks. Efficacy was assessed by comparing the changes in the Barthel Index score of activities of daily living and in a patient's living situation between the hGH- and the placebo-treated subjects. RESULTS: Eighty-five (78.5%) patients completed the first 8 weeks of the study and 76 (68.5%) the entire study period of 24 weeks. When split according to age, a trend was found that for patients older than 75 years the changes in Barthel Index score from baseline were less in the hGH group than in the placebo group (-18.6+/-18 vs -28.1+/-26) at 6 weeks after surgery (P<0.075). There was an overall trend to a higher rate of return to the pre-fracture independent living situation in the hGH group than in the placebo group. Analysis by age revealed a significantly higher proportion of hGH- than placebo-treated patients returning to the pre-fracture living situation for subjects older than 75 years (93.8 vs 75.0%, P=0.034). hGH treatment increased IGF-I values to levels in the range of those of normal subjects of 50-60 years of age. CONCLUSIONS: A 6 week treatment with hGH (20 microg/kg per day) of otherwise healthy patients after an accidental hip fracture may be of benefit if given to subjects older than 75 years of age. The rate of return to the pre-fracture living situation in subjects of this age treated with hGH was significantly increased when compared with the placebo-treated group. The treatment intervention was well tolerated and no safety issues were recorded.

Tromboembolische complicaties na totale heuparthroplastiek : een onderzoek naar de profylactische waarde van laag-gedoseerde pre- en postoperatieve orale anticoagulantia (Doctoral Thesis)

1986-05-21T00:00:00Z

Medisch-technische ontwikkelingen gedurende de afgelopen 25 jaar hebben het mogelijk gemaakt een pijnlijk en verstijfd gewricht met een grate kans van slagen te vervangen door een nieuw gewricht in de vorm van een prothese. De heup is thans het meest vervangen gewricht. In Nederland werden in 1984 meer dan 10.000 totale heuparthroplastieken verricht.Bij het merendeel van deze operaties werden een acetabulumprothese van polyethyl een en een kophalsprothese van een metaallegering met acrylcement gefixeerd. Een scherpe indicatiestelling, een geestelijke en lichamelijke voorbereiding van de (veelal bejaarde} patient, een optimale operatietechniek, een zonodig individueel aangepast revalidatieschema, en leefregels voor de langere termijn dragen er mede toe bi j dat globaal 90% van de ingebrachte heupprotheses na 10 jaar nag probleemloos functioneert. Zowel het gebied van de endoprothesiologie in engere zin als dat van de verankeringstechnieken is nag volop in beweging, en een hoger succespercentage in de toekomst is niet uitgesloten. De meest gevreesde complicatie na een totale heuparthroplastiek is een infectie random de prothese. Preoperatief onderzoek naar potentiele infectiebronnen (zeals urineweginfecties) en behandeling daarvan, peroperatieve antibiotische bescherming en het gebruik van een kiemvrije operatiekamer kunnen het infectiepercentage tot ongeveer een procent reduceren