http://repub.eur.nl/res/org/1269/ List of Publications en http://repub.eur.nl/static-eur/img/logo.png http://repub.eur.nl http://repub.eur.nl/res/pub/20929/ 2010-08-26T00:00:00Z Recommending news items is traditionally done by term-based algorithms like TF-IDF. This paper concentrates on the benefits of recommending news items using a domain ontology instead of using a term-based approach. For this purpose, we propose Athena, which is an extension to the existing Hermes framework. Athena employs a user profile to store terms or concepts found in news items browsed by the user. Based on this information, the framework uses a traditional method based on TF-IDF, and several ontology-based methods to recommend new articles to the user. The paper concludes with the evaluation of the different methods, which shows that the new ontology-based method that we propose in this paper performs better (w.r.t. accuracy, precision, and recall) than the traditional method and, with the exception of one measure (recall), also better than the other considered ontology-based approaches. IJntema, W. Goossen, F. Frasincar, F. Hogenboom, F.P. http://repub.eur.nl/res/pub/1341/ 2003-01-01T00:00:00Z Een persoonsgebonden budget (PgB) is een som geld waarmee mensen die hulp en begeleiding nodig hebben als gevolg van een aandoening, deze zorg naar eigen inzicht kunnen inkopen. Het PgB wordt gezien als een belangrijk instrument om verder vorm te geven aan vraagsturing in de Nederlandse gezondheidszorg. Momenteel hebben ruim 35.000 mensen een PgB. Over mensen met een PgB, budgethouders, en hun mantelzorgers is tot op heden echter weinig bekend. Daarom heeft de Erasmus Universiteit Rotterdam, in samenwerking met het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu en de vereniging van budgethouders Per Saldo, een onderzoek onder budgethouders en hun mantelzorgers uitgevoerd. Dit is het eerste onderzoek in Nederland van deze omvang onder budgethouders, hun primaire mantelzorger en het gebruik van het PgB in verschillende zorgsituaties. In totaal werkten 609 budgethouders en 522 mantelzorgers verspreid over het hele land mee aan dit onderzoek, dat werd uitgevoerd tussen december 2001 en februari 2002. Twee op de drie budgethouders geeft aan dat ze al voor de aanvraag van het PgB wisten op welke manier ze hulp zouden inschakelen. De belangrijkste reden om een PgB aan te vragen was dan ook de wens om de benodigde zorg naar eigen inzicht in te richten (58%). Budgethouders zijn gemiddeld voor 56,5 uur per maand geïndiceerd en ontvangen een bedrag van 1308 Euro per maand. Naast het inhuren van freelancers, iemand van de reguliere of commerciële thuiszorg, gebruiken veel budgethouders een deel van het PgB om hun mantelzorger te vergoeden voor (een deel van) de zorgtaken die hij of zij verricht en voor eventuele reiskosten. Berg, B. van den Exel, N.J.A. van Bos, G.A.M. van den Koopmanschap, M.A. http://repub.eur.nl/res/pub/1343/ 2003-01-01T00:00:00Z Objectives: To estimate the cost-effectiveness of five face-to-face smoking cessation interventions: 1) Telephone Counseling (TC), 2) Minimal counseling by a general practitioner (H-MIS), 3) Minimal counseling by a general practitioner combined with Nicotine Replacement Therapy (H-MIS+NRT), 4) Intensive Counseling combined with Nicotine Replacement Therapy (IC+NRT) and 5) Intensive Counseling combined with Bupropion (IC+Bupr), in terms of costs per quitter, costs per life-year gained and costs per quality-adjusted life-year (QALY) gained. Methods: Scenarios on increased implementation of smoking cessation interventions were compared to current practice. Base-case scenarios assumed that one of the five interventions was implemented for a period of either 1 year, 10 years or 75 years and reached 25% of the smokers. A computer simulation model, the RIVM Chronic Disease Model, was used to project future gains in life-years and Quality Adjusted Life Years (QALYs), and savings of health care costs from a decrease in the incidence of smoking-related diseases. Regardless of the duration for which the intervention was implemented, our time horizon was 75 years, i.e. costs and effects were studied over a period of 75 years. Intervention costs were computed based on bottom up estimates of resource use and costs per unit of resource use. Cost calculations of smoking cessation interventions were carried out from a health care perspective, i.e. total direct medical costs were calculated based on estimates of real resource use. Effectiveness in terms of cessation rates was obtained from Cochrane meta-analyses. For the base-case scenarios, future costs and effects were discounted at an annual percentage of 4%. Incremental cost-effectiveness ratios were calculated as: (additional intervention costs minus the savings from a reduced incidence of smoking related diseases) / (gain in health outcomes). A series of one-way sensitivity analyses were performed to assess the robustness of the cost-effectiveness ratios with regard to variations in cessation rates, intervention costs, discount rates, time horizon, and the percentage of smokers reached by the intervention. Results: Base-case estimates for costs per quitter ranged from Euro 443 for H-MIS to Euro 2800 for IC+NRT. Compared to current practice H-MIS is a dominant intervention regardless of the duration of implementation. This means that H-MIS not only generates gains in life years and QALYs but its saving are higher than its intervention costs. The four other interventions had relatively low cost-effectiveness ratios when compared to many other preventive interventions. When implementing each of the interventions for a period of 75 years, their ratios varied from about Euro 1400 per life year gained for TC to Euro 6200 per life year gained for IC+NRT. Incremental costs per QALY gained were Euro 1100 for TC, Euro 1400 for H-MIS+NRT, Euro 3400 for IC+Bupr, and Euro 4,900 for IC+NRT. Results were most sensitive to the rate of discounting. Conclusions: All five smoking-cessation interventions are very cost-effective, with ratios far below Euro 20000. H-MIS is even cost saving. Feenstra, T.L. Hamberg-van Reenen, H.H. Hoogenveen, R.T. Rutten-van Mölken, M.P.M.H. http://repub.eur.nl/res/pub/1344/ 2003-01-01T00:00:00Z Objectives: 1) To improve an existing COPD model by incorporating the distinction between mild, moderate, severe and very severe COPD and by quantifying the progression of COPD over these stages 2) To use the improved model to estimate the potential impact of smoking cessation programs offered to COPD patients and project their effect on the future burden of COPD. Methods: An existing population model for COPD, which is a module of the RIVM Chronic Disease model, was extended with disease progression over time. Prevalent cases in the starting year were distributed over 4 severity stages mild (28%), moderate (54%), severe (15%) and very severe (3%) (GOLD-classification). The severity distribution was based on data from GP registrations. The COPD incidence was 41% in mild, 55% in moderate and 4% in severe. Disease progression was modelled as annual decline in lung function in FEV1% predicted. The Lung Health Study was used to estimate gender, age, smoking and baseline FEV1% predicted dependent values of lung function decline and one-time increase in lung function associated with smoking cessation. A meta-analysis was done to obtain severity stage specific mortality rates. The new model was used to project COPD prevalence, mortality and costs by COPD severity stage over the period 2000-2025 (the base-case scenario). A series of sensitivity analyses was performed to assess the robustness of the results to changes in input data and assumptions. The new model was used to compare two scenarios on increased implementation of two smoking cessation interventions, minimal counselling by the general practioner (H-MIS) and intensive counselling with bupropion (IC+Bupr). They were compared to the base-case scenario in terms of life-years, QALYs, interventions costs and savings of COPD-related costs. In the scenarios H-MIS or IC+Bupr was implemented for a period of either 1 year, 10 years or 25 years and reached 25% of the smokers. Smoking cessation results in a one-time increase in lung function and a lower annual decline in FEV1% predicted, which results in less disease progression and less mortality among COPD patients who quit smoking. Future costs and effects of these scenarios were discounted at 4%. Incremental cost-effectiveness ratios were calculated as (additional intervention costs minus the savings in COPD-related health care costs)/ gain in health outcomes. Results: In the base-case scenario, the total number of COPD patients increases from 300 thousand in 2000 to 490 thousand patients in 2025. Between 2000 and 2025 the prevalence rate of mild COPD increases from 5 to 11 per 1000 inhabitants. The prevalence rate of moderate COPD increases from 11 to 14. For severe COPD the rate increases from 3.0 to 3.9 and for very severe COPD the rate increases from 0.5 to 1.3. In absolute numbers the increase is highest in mild COPD, but the largest relative increase in prevalence rate is seen in very severe COPD. As a result of the increase in COPD prevalence and aging of the COPD population, all-cause mortality rates per 1000 inhabitants increase in all severity stages. In 2000, total COPD-related health care costs are estimated to be 280 million Euros. In 2025 total costs are projected to be 495 million Euros. Costs for very severe COPD have the highest relative increase. The sensitivity analyses show that the model projections were most sensitive to assumptions about the severity distribution of incidence. Implementation of H-MIS and IC+Bupr results in more mild and moderate and less severe and very severe COPD patients compared to the base-case scenario after 25 years. Costs per additional quitter are 700 for H-MIS and 2700 for IC+Bupr. Irrespective of the duration of implementation, H-MIS generates net savings, which indicates that the intervention costs of H-MIS are offset by the savings in COPD-related costs. For IC+Bupr savings do not outweigh the interventions costs. For the years 2000 to 2025 the costs per life-year gained of implementing IC+Bupr for 10 years are estimated to be 12000 Euros. Conclusions: Modelling COPD progression over time proves feasible. The model showed that implementation of H-MIS among COPD patients results in better health outcomes and is cost saving. Implementation of IC+Bupr has higher costs than savings, but is still cost-effective with costs per life-year ranging from 10600 to 24500 depending on the duration of implementation. Hoogendoorn, M. Feenstra, T.L. Hoogenveen, R.T. http://repub.eur.nl/res/pub/1321/ 2002-01-01T00:00:00Z Deze rapportage beschrijft de activiteiten die door het iMTA zijn uitgevoerd om samen met (para-) medische beroepsgroepen richtlijnen voor kosten-effectieve patiëntenzorg te ontwikkelen. Dit Richtlijnenproject vormde een onderdeel van het programma "bevordering doelmatig handelen", dat in het najaar van 1997 van start is gegaan. Het iMTA heeft uitgebreid overlegd met de betrokken richtlijnontwikkelaars over de keuze van richtlijnonderwerpen. Daarbij werden naast de gebruikelijke criteria voor de keuze van onderwerpen voor richtlijnontwikkeling mede in beschouwing genomen of een kosten-effectiviteitsanalyse een duidelijk toegevoegde waarde bood en of er voldoende gegevens op dat terrein beschikbaar waren. Uiteindelijk werden 17 onderwerpen geselecteerd. Dit rapport geeft een korte beschrijving van elk van de richtlijnen en beschrijft het doel van de richtlijnontwikkeling, een samenvatting van de uiteindelijke aanbevelingen en de toegevoegde waarde van het kosten-effectiviteitsonderdeel. Aanvullend hierop heeft het iMTA een apart onderzoek geïnitieerd, waarin de evaluatie van zowel het proces als de uitkomsten van het richtlijnenprogramma centraal stonden. Dit onderzoek heeft geleid tot concrete aanbevelingen, welke tevens in dit rapport beschreven zijn. Naast de werkzaamheden aan de richtlijnontwikkeling op zich heeft het iMTA twee producten vervaardigd, die bij de richtlijnontwikkeling in de toekomst van nut kunnen zijn. Er is een handboek voor evaluatie- studies in de gezondheidszorg gepubliceerd, dat met name goed toegankelijk is voor die leden van richtlijncommissies, die nog geen kennis hebben genomen van het terrein van kosten-effectiviteitsanalyses. Daarnaast is een meetinstrument ontwikkeld voor het waarderen van productieverliezen bij betaald en onbetaald werk, hetgeen kan worden ingezet voor het schatten van indirecte kosten. Rutten, F.F.H. Grijseels, E.W.M. http://repub.eur.nl/res/pub/1337/ 2002-01-01T00:00:00Z Een gestandaardiseerde methode voor het meten van directe medische kosten en indirecte kosten vergoot de vergelijkbaarheid van de resultaten van economische evaluaties. Het instituut voor Medische Technology Assessment (iMTA) heeft in samenwerking met het Trimbos instituut een vragenlijst ontwikkeld voor het meten directe medische kosten en indirecte kosten die samenhangen met psychische aandoeningen. Deel I van de vragenlijst heeft betrekking op de directe medische kosten. Deel II is een verkorte versie van de Health and Labour Questionnaire (HLQ) voor meten van de indirecte kosten (SF-HLQ). Deel II is niet ziekte-specifiek en is daarom ook van toepassing op andere indicaties. In de handleiding wordt een beschrijving gegeven van de items en de scoring daarvan. Hakkaart-van Roijen, L. Straten, A. van Tiemens, B. Donker, M.C.H. http://repub.eur.nl/res/pub/1338/ 2002-01-01T00:00:00Z Doel. Het bepalen van de kosten-effectiviteit van esomeprazol (Nexium(r)) ten opzichte van alle andere in Nederland geregistreerde protonpomp remmers in de behandeling van reflux ziekte. Voor de effectiviteit vormt het hebben van voldoende controle over de symptomen het uitgangspunt. Perspectief. De studie is uitgevoerd zowel vanuit het perspectief van de verzekeraars als vanuit het maatschappelijk perspectief. Methoden. Gegevens met betrekking tot effectiviteit zijn afgeleid uit een systematische analyse van de literatuur. Gegevens omtrent zorgconsumptie zijn afkomstig uit interviews met huisartsen en gastro-enterologen. Een model is ontwikkeld, dat de gegevens over effectiviteit en kosten van behandeling bijeen brengt. De structuur van het model is vervolgens bediscussieerd met een panel van deskundigen. Tenslotte zijn de berekeningen uitgevoerd met het aangepaste model. Resultaten. Behandeling met esomeprazol 40 mg is dominant ten opzichte van de andere protonpomp remmers: 96,4% van de patiënten heeft na 8 weken voldoende controle over de klachten, tegen totale kosten van EUR 89 (maatschappelijk;m) / EUR 83 (verzekeraar;v). Na esomeprazol 40 mg is omeprazol 40 mg het meest effectief (95,2%), gevolgd door esomeprazol 20 mg (94%). Wat betreft kosten komt esomeprazol 20 mg op de tweede plaats (EUR 95 (m) /94 (v)). Het duurst is behandeling met omeprazol 40 mg (EUR 146 (m)/ 143 (v)). Conclusie. Voor de behandeling van de acute fase van reflux ziekte is behandeling met esomeprazol 40 mg het meest kosten-effectief, zowel vanuit het perspectief van de verzekeraars als vanuit het maatschappelijk perspectief. Voor een betrouwbare kosten-effectiviteitsanalyse tijdens de onderhoudsfase zijn onvoldoende gegevens aanwezig. Buijt, I. Al, M.J. Rutten, F.F.H. http://repub.eur.nl/res/pub/1339/ 2002-01-01T00:00:00Z In dit rapport wordt verslag gedaan van de bruikbaarheid en toepasbaarheid van het kwaliteitskostenmodel in de praktijk. Het verslag bestaat uit 2 delen: 1) Externe verslagen over het verloop en de resultaten binnen de kwaliteitsprojecten in de zorginstellingen door de projectteams. 2) Een procesevaluatie met name gericht op de toepassing en het gebruik van kwaliteitskosten bij de uitvoering van de kwaliteitsprojecten. Algemeen blijkt het kwaliteitskostenmodel in de praktijk uitvoerbaar: met behulp van kwaliteitskosteninformatie kunnen knelpunten binnen het zorgproces aangewezen worden en kunnen prioriteiten voor verbetering worden gesteld. De toepasbaarheid van de kwaliteitskosteninformatie voor de besluitvorming binnen de kwaliteitsprojecten is nog beperkt. Hierbij spelen zowel een aantal interne als externe factoren een rol die belemmerend werken: 1) Betrokkenen zijn niet kosten-minded ingesteld, waardoor terughoudend wordt omgegaan met kostenargumenten. 2) Kostenargumenten als zodanig blijken niet direct bruikbaar als motiverend argument om draagvlak te krijgen voor kwaliteitsverbeteringen. 3) Het ontbreekt binnen de zorginstellingen veelal aan een ‘outcome’-gerichtheid die de basis vormt van de werking van het kwaliteitskostenmodel. 4) De huidige Functiegerichte Budgettering biedt weinig prikkels om vermijdbare kosten binnen het zorgproces te doen dalen of om te komen tot omzetvergroting. In het algemeen gaat de aandacht vooral uit naar mogelijkheden voor financiële besparingen (beïnvloeding op geldstromen). De mogelijke economische besparingen vragen om topdown ondersteuning en sturing vanuit het management. Daarnaast vraagt de toepassing van de methode expertise om consequenties van financiële en economische kosten in te passen in beleidsbeslissingen binnen de zorginstellingen. Bouwmans, C.A.M. Ineveld, B.M. van Bandel, A.P. Sol, J.C.A. http://repub.eur.nl/res/pub/1340/ 2002-01-01T00:00:00Z Mantelzorg is een belangrijke vorm van zorg. Nederland telt circa 1,5 miljoen mantelzorgers. De Erasmus Universiteit heeft samen met het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu en de Steunpunten Mantelzorg een onderzoek naar mantelzorg uitgevoerd. In totaal werkten 950 mantelzorgers en 552 zorgvragers mee aan dit onderzoek. Een mantelzorger is vaak een gehuwde vrouw, en zorgt meestal thuis voor een familielid. Een aanzienlijk deel heeft thuiswonende kinderen. De meeste mantelzorgers zijn gepensioneerd of huisvrouw/-man. De zorgvragers zijn meestal ouder dan 60 jaar en gehuwd, één op de vijf is weduwe of weduwnaar. Ongeveer de helft van de zorgvragers is met pensioen, één op de vier is arbeidsongeschikt. Zorgvragers zijn als gevolg van hun gebrekkige gezondheid beperkt in hun activiteit en hebben dus ondersteuning nodig. Hiervoor zijn ze afhankelijk van mantelzorgers, thuiszorg en particuliere hulp. Ruim één op de drie zorgvragers is volledig afhankelijk van mantelzorg, en ongeveer één op de vijf zelfs van één enkele mantelzorger. Ongeveer de helft van de zorgvragers heeft thuiszorg. Daarnaast heeft één op de vijf zorgvragers een particuliere hulp, voor gemiddeld acht uur per week. Voor veel mantelzorgers legt de zorgtaak beslag op een belangrijk deel van hun leven. Ze besteden er gemiddeld zeven uur per dag aan, en vaak zeven dagen per week. De belangrijkste zorgtaak is ondersteuning bij huishoudelijke activiteiten, zoals boodschappen doen, het klaarmaken van eten en drinken, schoonmaken van het huis, en de was. Daarnaast zijn sociale ondersteuning (zoals praten en troosten) en hulp bij contacten met de gezondheidszorg, (zoals bezoek aan arts of ziekenhuis), belangrijk. Eén op de vier mantelzorgers combineert de zorgtaak met betaald werk. Ongeveer 15% van de mantelzorgers is geheel of gedeeltelijk gestopt met werken om zorg te kunnen (blijven) geven. Voor veel mantelzorgers is de zorg een grote belasting. Maar liefst twee op de vijf mantelzorgers geeft aan dat de zorg (veel te) zwaar is. Volgens een objectieve maatstaf is twee op de drie mantelzorgers zelfs aanzienlijk belast. Maar verlenen van zorg geeft veel mantelzorgers ook voldoening. De helft van de mantelzorgers geeft aan de zorgtaak liever niet aan iemand anders over te willen dragen. Mantelzorgers en zorgvragers geven hun zorgsituatie gemiddeld een cijfer 6.2, oftewel, net voldoende. De mantelzorgers die aan dit onderzoek hebben meegewerkt hebben over het algemeen een goede gezondheid, zijn tevreden over hun inkomen, en voelen zich tamelijk gelukkig. Er bestaan echter grote verschillen tussen mantelzorgers. Zo kan men stellen: veel mantelzorgers hebben weinig problemen met hun mantelzorgtaak, maar een kleine groep heeft grote problemen. Exel, N.J.A. van Berg, B. van den Bos, G.A.M. van den Koopmanschap, M.A. http://repub.eur.nl/res/pub/1342/ 2002-01-01T00:00:00Z Informal care is a very important form of care. There are approximately 1.5 million informal caregivers in the Netherlands. Despite this large number, little is known about those providing this important service. To address this lack of knowledge, Erasmus University Rotterdam, in collaboration with the National Institute of Public Health and the Environment (RIVM) and the regional Informal Care Centres, carried out a study of informal care in the Netherlands. This is the first study of any size in the Netherlands to survey both the providers and recipients of informal care. A total of 950 informal caregivers took part in the study, which was carried out between November 2001 and February 2002. This report presents some first results. Exel, N.J.A. van Berg, B. van den Bos, G.A.M. van den Koopmanschap, M.A. http://repub.eur.nl/res/pub/1345/ 2002-01-01T00:00:00Z In dit onderzoek werden de kosten en effecten van de meest voorkomende behandelingen voor het T1a larynxcarcinoom, radiotherapie en de CO2-laserbehandeling, met elkaar vergeleken. De kostenberekening werd gebaseerd op een inventarisatie van de totale medische consumptie tussen eerste bezoek en 2 jaar na de behandeling van patiënten die tussen 1995 en 1999 in het Vumc (Vrije Universiteit medisch centrum te Amsterdam) werden behandeld. Klinische effectiviteitmaten (locale controle, ziektespecifieke sterfte en larynxpreservatie), subjectieve stemkwaliteit (Voice Handicap Index) en de algemene gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven (COOP/Wonca kaarten) werden onderzocht. Gemiddeld bedroegen de totale kosten van de diagnose tot en met twee jaar na de behandeling met radiotherapie Euro 7253,-. Dit bedrag beslaat ook de kosten van de behandeling van een eventueel recidief of een goedaardige afwijking, wanneer deze zich binnen de beschouwde periode manifesteerde. Voor CO2-laserbehandeling bedroegen de kosten Euro 3865,-. Er waren geen verschillen op de klinische effecten. De algemene gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven toonde eveneens geen significante verschillen tussen de beide behandelmethoden. Met betrekking tot de stemkwaliteit werd een significant verschil gevonden tussen de beide groepen op de E-schaal (Emotional). Patiënten behandeld met de CO2-laser scoorden hierop significant beter dan radiotherapiepatiënten. Bovendien scoorden deze patiënten beter op één van de twee toegevoegde stellingen over last bij het slikken. Op de totaalscore van de VHI bestond echter geen verschil tussen de patiëntengroepen. Voor de betreffende patiënten is de radiotherapiebehandeling significant duurder dan CO2-laserbehandeling. Op basis van de gelijke effectiviteit en de kostenberekening van de beide behandelmethoden kan worden gesteld dat de behandeling met de CO2-laser een doelmatig alternatief is voor de behandeling met radiotherapie voor het T1a larynxcarcinoom. Goor, K.M. Busschbach, J.J. van Uyl-de Groot, C.A. Agthoven, M. van http://repub.eur.nl/res/pub/1318/ 2001-01-01T00:00:00Z In dit onderzoek is een berekening gemaakt van de gemiddelde kosten van diagnostiek, behandeling en follow-up van patiënten met een non-Hodgkin lymfoom (NHL). Dit rapport is opgesteld in het kader van de opdracht van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) aan het iMTA om in samenwerking met alle betrokken beroepsgroepen een landelijke klinische richtlijn voor het NHL te ontwikkelen, waarbij kosten-effectiviteitsoverwegingen in ogenschouw zijn genomen. In het voorliggende rapport wordt ten eerste een indicatie gegeven van de gemiddelde kosten in verschillende behandelingsgroepen (protocollair en niet-protocollair). Voorts biedt het rapport inzicht in specifieke kostenposten die ten behoeve van NHL-patiënten gemaakt worden, bijvoorbeeld de kosten van verschillende diagnostische opties. Agthoven, M. van Faber, L.M. Uyl-de Groot, C.A. http://repub.eur.nl/res/pub/1319/ 2001-01-01T00:00:00Z The most frequently occurring type of dementia is Alzheimer's disease. Alzheimer's disease is a degenerative illness affecting the brain, decreasing the patient's memory and judgement. A cure is not available but it is possible to delay the cognitive decline with medication. New drugs like Aricept and Metrifonate appear to have no or minor side effects and have a positive effect on the cognitive functions and behavior of the patient. At this moment the iMTA is studying the cost-effectiveness of Metrifonate. This thesis is part of that study and focuses on the costs of Alzheimer's disease. The main question formulated in this thesis was: How do the costs of institutionalization compare with the costs of living at home for patients with Alzheimer's disease in The Netherlands and France? For The Netherlands earlier studies on the use of health care services by demented patients were used to estimate the costs for demented patients living at home. These costs depend on the amount of formal and informal health care services that demented patients use. The valuation of informal care also determines the amount of costs for patients living at home. The costs of living at home were compared with the costs of institutionalization. The costs of demented patients living at home are lower than the costs of institutionalization when informal care is not valued. When the costs of informal care are included in the costs for patients living at home, these costs exceed the costs of institutionalization for mildly demented patients as well as for severely demented patients by seven or more hours of informal care per day. A mildly demented patient probably does not need this amount of informal care per day. A severely demented patient could need seven hours of informal care per day. In that case costs of institutionalization are lower than the costs of living at home. In France admission of a mildly demented patient is cheaper when the patient needs more than two hours of informal care per day. As the severity of dementia increases, the increase in costs of institutionalization is not equal to the increase in costs of living at home. Therefore the thresholds at which the costs of living at home exceed the costs for institutionalization for a mildly demented patient does not equal the threshold for a severely demented patient. In comparison with The Netherlands, the costs for demented patients living at home in France are lower than in the Netherlands. This is caused by the increased use of informal care and the decreased use of professional health care services in France compared with the Netherlands. The costs of institutionalization are also higher in the Netherlands than in France. The costs of the French institutions are lower than the costs of institutions in the Netherlands because the emphasis is more on the function of living than on the function of caring. When informal care is valued with the same tariff used in the Netherlands, admission of a severely demented patient needing more than seven hours of informal care per day is cheaper than living at home. This last mentioned threshold is comparable with the Netherlands. Roer, N. van der Busschbach, J.J. van Goes, E.S. Hakkaart-van Roijen, L. http://repub.eur.nl/res/pub/1320/ 2001-01-01T00:00:00Z Allogene stamceltransplantatie is een topspecialistische procedure die met succes kan worden ingezet in de behandeling van (hematologische) maligniteiten, met name bij leukemie. Van oudsher worden transplantaten van verwante donoren gebruikt, maar met de mogelijkheden om transplantaten van onverwante donoren te gebruiken, neemt de toepassing van allogene transplantaties toe. De tarieven die voor deze transplantaties gelden, liggen op dit moment rond de f 140.000,-. De vier Nederlandse ziekenhuizen die allogene transplantaties in een structureel programma uitvoeren, ervaren dit bedrag als verre van toereikend. Het aantal transplantaties neemt jaarlijks toe, maar de financiële mogelijkheden van de instellingen om aan deze "vraag" te voldoen, schieten ernstig tekort. Ter vergelijking: in Duitsland liggen de tarieven voor allogene transplantaties op dit moment op f 282.500,- (verwante donoren, exclusief kosten om de donor te vinden) en f 395.500,- (onverwante donoren, exclusief kosten om de donor te vinden). In Frankrijk is het tarief ongeveer f 285.000,-. Om opheldering te krijgen over deze discrepantie zijn in dit onderzoek de werkelijke kosten bepaald van het uitvoeren van allogene stamceltransplantaties, inclusief de follow-up tot maximaal twee jaar na de start van de behandeling en de kosten om een geschikte donor te vinden. Deze analyse is uitgevoerd in de vier Nederlandse centra die inmiddels een jarenlange ervaring hebben opgebouwd door het uitvoeren van een groot aantal allogene stamceltransplantaties (Universitair Medisch Centrum Utrecht, Academisch Ziekenhuis Rotterdam, Universitair Medisch Centrum St. Radboud te Nijmegen en Leids Universitair Medisch Centrum). De kosten zijn zoveel mogelijk bepaald op basis van gegevens van patiënten die zo'n transplantatie ondergingen. De kosten van een transplantatie met een transplantaat van een verwante donor bedragen ongeveer f 216.000,- per patiënt. Hierin is echter reeds rekening gehouden met het feit dat niet alle patiënten de twee beschouwde jaren overleven. Een patiënt die na twee jaar nog in leven is, heeft ongeveer f 231.000,- aan kosten gegenereerd. Voor transplantaties met onverwante donoren komen de kosten per patiënt op ongeveer f 334.500,- (en f 382.500,- indien de patiënt na twee jaar nog in leven is). De voornaamste reden waarom de kosten bij onverwante transplantaties hoger zijn, is dat de kosten om een geschikte donor te vinden belangrijk hoger zijn bij dit type transplantaties. De werkelijke kosten van allogene stamceltransplantaties zijn al met al belangrijk hoger dan de huidige tarieven. Om deze toponcologische procedure in de toekomst te kunnen blijven uitvoeren op het kwaliteitsniveau waarvoor de vier centra inmiddels garant staan, is het van het grootste belang dat de tarieven voor deze transplantaties worden bijgesteld. Agthoven, M. van Groot, M.T. Uyl-de Groot, C.A. http://repub.eur.nl/res/pub/1312/ 2000-01-01T00:00:00Z Doel. Het verkrijgen van inzicht in de balans tussen kosten en effecten van Regranex, als toevoeging aan de standaard behandeling van diabetische voetulcera van neuropatische standaardbehandeling oorsprong met adequate bloedvoorziening. Methode. Kosten en effecten worden berekend van met behulp van een Markov-model waarin - met een tijdshorizon van respectievelijk 1 en 2 jaar - Amerikaanse gegevens omtrent het natuurlijke beloop van de ziekte worden gecombineerd met 1) Nederlands/Zweedse kostenramingen en 2) gegevens omtrent de effectiviteit van Regranex ontleend aan gerandomiseerd klinisch onderzoek. Patiënten worden in 9 toestanden verdeeld naar gelang of het ulcus is genezen, of er sprake is van een infectie dan wel gangreen en of de patiënt een amputatie heeft ondergaan. De kostenramingen zijn beperkt tot de directe medische kosten. Effecten worden uitgedrukt in het aantal maanden zonder ulcera, het aantal amputaties en QALY's. Resultaten. Er wordt verwacht dat door behandeling van Regranex het aantal ulcusvrije dagen gedurende het eerste jaar na behandeling met 33 toeneemt en dat het percentage patiënten dat een amputatie nodig heeft, afneemt van 14,4% naar 12,9%. Voorts wordt verwacht dat de additionele kosten van Regranex (NLG 2.990 per patiënt) al gedurende het eerste jaar worden gecompenseerd door de besparingen in de kosten van standaardbehandeling (NLG 3.979) en in de kosten van en na amputaties (NLG 566). Na 1 jaar worden de besparingen geraamd op NLG 1.555 per patiënt, na 2 jaar op NLG 2.880 per patiënt. Gevoeligheidsanalyse geeft aan dat de verwachte besparingen vooral samenhangen met de geschatte effectiviteit van Regranex en de kosten van standaardbehandeling. Na 2 jaar worden er geen besparingen verwacht als het genezingspercentage na 20 weken met het gebruik van Regranex op 44,51% wordt geraamd in plaats van op 50% of als de kosten van standaardbehandeling op gemiddeld NLG 1.813 per 4weken worden geraamd in plaats van op NLG 3.425. Wanneer men de grens van wat acceptabel is, op NLG 25 per ulcus vrije dag legt, mag de effectiviteit van Regranex niet lager liggen dan op 43,59% en mogen de kosten van standaardbehandeling niet lager liggen dan op NLG 1.346 per 4weken. Conclusie. Ondanks de beperking van het model, waarin gegevens per patiënt noodzakelijkerwijs worden gecombineerd met gegevens per ulcus, wijzen de beschikbare gegevens erop dat Regranex een effectieve en doelmatige aanwending is van de schaarse middelen binnen de gezondheidszorg. Jansen, R.B. Hout, B.A. van http://repub.eur.nl/res/pub/1313/ 2000-01-01T00:00:00Z When the indirect costs form a part of an economical evaluation, a standardised method for measuring production losses, as a result of illness, is required. Standardisation will increase the comparability and transparency of the results. The Health and Labour Questionnaire (HLQ) is designed to collect quantitative data on the relation between illness and treatment and work performance. The HLQ data permits the estimation of production losses (costs) of paid and unpaid labour. It contains also an indicator for impediments for paid and unpaid labour, one of the indicators for quality of life. The HLQ is divided into 4 modules to collect data about absence from work, reduced productivity at paid work, unpaid labour production and impediments to paid and unpaid labour. The modular structure permits the omission of questions that are not applicable to the study population. The questionnaire is suitable for self-assessment. This manual is a user guide for the HLQ. The scoring- and valuing methods are presented. Furthermore a survey of norm-scores for several groups of respondents is given. The manual contains also information with regard to feasibility and validity of the HLQ. Finally, the procedural aspects for using the questionnaire are given. Currently we are working on a short form version of the HLQ. Hakkaart-van Roijen, L. Essink-Bot, M.L.E. http://repub.eur.nl/res/pub/1316/ 2000-01-01T00:00:00Z This is the first report of the double blind randomized clinical trial, in which we investigated the influence of Filgrastim(r) on the quality of life and treatment costs of chronic sinusitis patients who did not respond to regular treatments. The quality of life of 56 patients was assessed 5 times during the 24-week trial with the EuroQol, the SF-36 and the McGill Pain questionnaire. We further controlled for "responsiveness", based on clinical impression. Direct medical and indirect non-medical costs per patient during the trial were analyzed, based on data from clinical record forms and the hospital information system. We further compared the direct medical costs to the costs of regular treatment. The quality of life scores were all below population norm scores. Quality of life scores of the Filgrastim(r) group suggested a better quality of life than the placebo group, although none of the differences were statistically significant. There were indications that controlling for responsiveness increased the power of the design. The difference in costs between the trial groups were driven by the Filgrastim(r) costs (Euro 4899). When Filgrastim(r) costs were neglected, no difference in costs remained. Except for Filgrastim(r), total direct costs summed up to Euro 2712 and the indirect costs to Euro 582. Total direct costs of a 24-week regular treatment were three times lower than the costs of the trial treatment. While significantly increasing treatment costs, Filgrastim(r) administration does not lead to a better quality of life of chronic sinusitis patients, although there were some indications that it might be possible to determine a subpopulation in which the results are better. Agthoven, M. van Busschbach, J.J. van Fokkens, W.J. Merwe, J.P. van de http://repub.eur.nl/res/pub/1317/ 2000-01-01T00:00:00Z Doelstelling: In het Sophia Kinderziekenhuis is onderzoek verricht ter optimalisering van het geneesmiddelendistributiesysteem. De geneesmiddelendistributie verloopt momenteel op sommige afdelingen via verpleegkundigen en op andere via apothekersassistenten in depotheken. Methoden: De beoordeling van beide distributiesystemen vond plaats aan de hand van de kwaliteitsindicatoren klantgerichtheid, effectiviteit en doelmatigheid. De klantgerichtheid is in kaart gebracht met behulp van interviews. Het vóórkomen van distributiefouten en microbiologische contaminatie zijn beschouwd als effectiviteitsmaten. De doelmatigheid is bepaald met een rekenmodel waarbij het geneesmiddelengebruik is gemeten en tijdmetingen en kostenberekeningen zijn uitgevoerd. Met behulp van het rekenmodel is een aantal alternatieve distributievormen doorgerekend. Resultaten: De geneesmiddeldistributie via depotheken is de meest optimale distributievorm binnen het kinderziekenhuis. De geneesmiddelenbereiding door apothekersassistenten komt tegemoet aan de toenemende complexiteit van medicatiebehoeften in een academisch kinderziekenhuis. Bij het bereiden treedt minder contaminatie op. Bovendien blijkt de depotheek het doelmatigste distributiesysteem te zijn. De nadelen van het systeem van depotheken in de huidige vorm betreffen voornamelijk de inefficiëntie van het registratiesysteem. Daarnaast vindt te weinig sturing plaats op integratie met het primaire proces. Discussie: Automatisering zal de inefficiëntie van het administratieve deel binnen het distributietraject via depotheken grotendeels wegnemen. Daarnaast wordt het management geadviseerd om aandacht te besteden aan meer afstemming met het primaire proces. Op langere termijn verdient uitbreiding van het depotheeksysteem de voorkeur, waarbij rekening zal moeten worden gehouden met zekere randvoorwaarden (bijvoorbeeld omtrent ruimten en ARBO-eisen). Het rekenmodel is onder bepaalde voorwaarden geschikt om ook buiten het Sophia te worden toegepast. Poley, M.J. Bouwmans, C.A.M. Ineveld, B.M. van http://repub.eur.nl/res/pub/1304/ 1999-01-01T00:00:00Z OBJECTIVE: Clinical trials suggest that sildenafil is an effective treatment for erectile dysfunction. Nevertheless, reimbursement is controversial: sildenafil is expected to be more effective than conservative therapy (papaverine/ phentolamine injections), but also more costly to society. Economic appraisal of sildenafil is of interest given the prevalence of the disorder. DESIGN: We analyzed the cost-effectiveness of a sildenafil scenario (allowing a switch to injection therapy) and the papaverine/ phentolamine scenario (conservative therapy, no switch allowed). Analyses were performed from the societal perspective. Values for health states of erectile dysfunction were collected using time trade-off. Using these values (N=169), we converted trial outcomes (Goldstein, 1998) into quality adjusted life years (QALYs). RESULTS: The mean utility gain attributable to sildenafil is 0.11. In the sildenafil scenario, more QALYs are gained but the total costs are higher. The incremental cost-effectiveness ratio of sildenafil is $6037 (£3639) in the 1st year, improving in following years. CONCLUSIONS: This cost-utility analysis suggests that the clinical effect of sildenafil are derived at reasonable costs. When considering reimbursement of sildenafil, it should be taken into account that the frequency of use affects this cost-effectiveness ratio. Stolk, E.A. Busschbach, J.J. van Caffa, M. Meuleman, E.J.H. Rutten, F.F.H. http://repub.eur.nl/res/pub/1305/ 1999-01-01T00:00:00Z OBJECTIVES: In the Netherlands, budgeting systems allocate funds to finance academic care. For some highly specialized treatments, it is felt that the costs are not well reimbursed. This study compared hospital reimbursements for head-neck oncology with real costs. To reflect future care costs, costs of required improvements in the quality of care were also estimated. DESIGN: This study was based on 854 consecutive patients treated between 1994-1996 in two university hospitals. Full costs of medical consumption were determined. RESULTS: Costs of diagnosis, treatment and two years of follow-up of patients with a primary head or neck carcinoma summed up to f 47848 (E 21712). For patients with a relapsed carcinoma, this amount was f 61088 (E 27721). After two years, the relapse rate is 40%. Costs per new patient were therefore calculated as 1*47848 + 0.4*61088. The costs of 10 years of follow-up were f 755 (E 343) after correction for survival. In total, average costs per new patient were f 73344 (E 33282), which covered costs of treating the primary tumour, costs of treating relapsed tumours in 40% of all patients and the costs of 10 years of follow-up. The current reimbursement is f 26786 (E 12155). Costs of enhancing quality of care (including enlarging doctor's time) were f 3700 (E 1679) per new patient. CONCLUSIONS: Actual costs of treating head-neck carcinoma are 2.88 times higher than the hospital reimbursement. The actual costs for this type of highly specialized care are not covered by the reimbursement system, which should therefore be revised. Agthoven, M. van Ineveld, B.M. van Uyl-de Groot, C.A.