<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no" ?>
<rss version="2.0">
  <channel>
    <title>Erasmus School of Law (ESL)</title>
    <link>http://repub.eur.nl/res/org/9730/</link>
    <description>List of Publications</description>
    <language>en</language>
    <image>
      <url>http://repub.eur.nl/static-eur/img/logo.png</url>
      <title>RePub, Erasmus University Rotterdam</title>
      <link>http://repub.eur.nl</link>
    </image>
    <item>
      <title>Herverpanding (Doctoral Thesis)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/40305/</link>
      <pubDate>2013-06-07T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        Herverpanding is een opmerkelijke figuur in het Nederlandse zekerhedenrecht.
De in artikel 3:242 BW geregelde vorm van verpanding houdt in dat een pandhouder
een door hem in pand verkregen goed verpandt aan een derde. De pandhouder
vestigt dus tot zekerheid van een eigen schuld een nieuw pandrecht – het
'herpandrecht' – op een goed dat aan de pandgever toebehoort. Een pandhouder
is slechts tot herverpanding bevoegd indien de pandgever hem "ondubbelzinnig"
de herverpandingsbevoegdheid heeft toegekend. De essentie van herverpanding
kan worden geïllustreerd aan de hand van de volgende – vereenvoudigde – casus:
(A) is eigenaar van een horloge. (A) leent geld van Bank (B). Omdat Bank
(B) zekerheid verlangt voor terugbetaling van deze geldlening, vestigt (A)
een pandrecht op zijn horloge ten gunste van Bank (B). In het kader van dit
pandrecht verleent (A) tevens de bevoegdheid aan Bank (B) om het in pand
gegeven horloge te herverpanden. Om haar leningsactiviteiten te financieren,
leent Bank (B) op haar beurt geld van Bank (C). Omdat ook Bank (C)
zekerheid verlangt voor deze geldlening, vestigt Bank (B) op grond van de
herverpandingsbevoegdheid een nieuw pandrecht – het 'herpandrecht' –
ten gunste van Bank (C) op het horloge van (A).
      </description>
      <author>Krzemiński, K.J.</author>
    </item> <item>
      <title>An Economic Analysis of the regulatory Compliance Defense (Doctoral Thesis)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/39831/</link>
      <pubDate>2013-04-25T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        Tort law and regulation are two distinctive tools for a society to control dangerous
activities and provide market participants with incentives to internalize the external
costs of their harmful activities. Tort law is a traditional way to fulfill this purpose
by means of threatening potential tortfeasors with possible liability. Since victims and
injurers are private parties and tortious actions are private lawsuits initiated by victims
and ruled by judges, tort law is recognized by economists as a kind of market-oriented
way to control harmful activities without too much intervention from the state.
Regulation, to the contrary, is made by public authorities with a clear intention to
intervene in market activities such as inducing compliance with relevant regulatory
standards by sanctions or levying a tax on polluters. Nevertheless, regulation is still a
prevalent tool to control externalities in a modern society.
      </description>
      <author>Hu, W.</author>
    </item> <item>
      <title>The Law and Economics of Eco-Labels (Doctoral Thesis)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/39832/</link>
      <pubDate>2013-04-25T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        By late 2012, the Ecolabel Index had 432 eco-labels on record. In the first quarter of 2010,
the same Index measured only 340. This reflects an increase in the interest in eco-labelling
in the last couple of years. While it is unclear why this sudden interest in eco-labelling, it is
true that markets for certified goods have become more visible and relevant in some sectors.
For instance it has been reported that up to 20 percent of world exports of bananas are
certified. Considering that in 2008 the total value of international banana trade was
estimated at US$ 5.8 Billion per year, 20 percent is quite significant. Certified coffee
represents 17 percent of global production. In the US alone the estimated value of the coffee
market is of US$ 19 billion per year, which again makes certified coffee quite important.
However, in other sectors such as forestry, fisheries, cocoa, cotton, and tea certification is
relatively small. In the forestry sector, the Forest Stewardship Council (FSC) has certified the
equivalent of 5% of the worlds productive forests, which is relatively small, but it is the
equivalent of 125 million hectares of forest over 80 countries. Moreover the value of FSC
labelled sales is estimated at over US$ 20 billion in 2008. Similarly, the Marine Stewardship
Council (MSC) for certified sustainable seafood is estimated to have a value of US$ 1.5
Billion. MSC represents only 7% of the total global landings of marine fisheries (fish taken
out of the water on to land), which is equivalent to 5.25 million tons of fish. These examples
show that while the numbers seem relatively low, the absolute impact is still very relevant,
because of the scale, the scope and their value.
      </description>
      <author>Martinez Gandara, A.</author>
    </item> <item>
      <title>Banking culture and collective responsibility: A memorandum to the UK Parliamentary Commission on Banking Standards (Research Report)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/39405/</link>
      <pubDate>2013-03-25T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        Basic assumptions • There is wide interest in connecting issues of (i) occupational culture, (ii) compliance/ misconduct, (iii) remuneration and (iv) clawback (the bonus/malus debate). • Individual-focussed measures (supervision, remuneration and measures in civil or criminal law) must be supplemented by a wider, whole-firm regulatory strategy. • Whilst attention has been drawn to ‘the tone at the top’, ‘the tone in the middle’ and ‘the tone at the bottom’ are as important. Collectively, mid- and lower-level staff see and know more than chief executives or boards. To reform culture, all levels need to be properly incentivised. • In cases of rule-breaking, recklessness or malfeasance, clawing back a proportion of past and/or present remuneration is a matter of economic justice. • However, questions about who to hold (co-)responsible and to target for recoveries need to be more imaginatively addressed than hitherto. Up to now, some of those working in the financial services industry have passively gained from the recklessness and misdemeanours of their peers – for example, through group bonuses – whilst not being at any risk of clawbacks unless they are also are flagrantly involved. All rewards for passive connivance should be withdrawn, indeed reversed. Recommendations • The Commission should recommend collective responsibility, financial accountability and clawbacks – applying laterally to co-workers of miscreants, as well as vertically to management. This would animate the occupational culture, incentivising all levels of banking staff, in a proactive and precautionary manner, to bring informal pressure to bear against reckless or improper practices and, where that fails, to trigger formal investigation, via reporting and whistleblowing. • A forthright approach would be to go for such linked cultural and remuneration reforms across the whole sector. A more tentative and exploratory step would be to use the (partly) publicly-owned banks as a testing ground. An alternative would be to require such reforms selectively, as conditions of settlement with regulators. If monitoring over time finds that the changes seem positive, then that could provide ammunition for wider change across the industry. Future work • Further thought needs to be given to the relationship between occupational culture within banking, and broader shifts of sentiment associated with the business cycle. • The relationship between (a) risk-taking and (b) the implicit public guarantees enjoyed by banks and liquidity support by central banks remains problematic.
      </description>
      <author>Dorn, N.</author>
    </item> <item>
      <title>09/00296bis, LJN BZ3487 (Eindarrest: Heffing Nederlandse loonbelasting van buitenlands gezelschap niet strijdig met vrijheid van diensten) (Annotation)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/39271/</link>
      <pubDate>2013-03-08T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        De Hoge Raad heeft bij arrest van 24 september 2010, NTFR 2010/2207, de prejudiciële vraag gesteld of de heffing van Nederlandse loonbelasting voor gages betaald aan een buitenlandse voetbalclub, strijdig is met de vrijheid van diensten (art. 56 VWEU). Het HvJ heeft bij arrest van 18 oktober 2012, NTFR 2012/2452, deze vraag ontkennend beantwoord. Naar aanleiding daarvan heeft de Hoge Raad dit eindarrest gewezen. Hierin overweegt de Hoge Raad dat de heffing van loonbelasting van buitenlandse sportgezelschappen, door middel van verplichte inhouding aan de bron door degene met wie de sportbeoefening is overeengekomen, verenigbaar is met art. 56 VWEU.
      </description>
      <author>Molenaar, D.</author>
    </item> <item>
      <title>Towards a Better Assessment of Pain and Suffering Damages for Personal Injuries: A Proposal Based on Quality Adjusted Life Years (Doctoral Thesis)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/38642/</link>
      <pubDate>2013-01-31T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        Personal injuries are closely related to human activity. In everyday life people engage in
activities during which they interact with each other in different contexts. Interactions render
it possible that accidents may occur. These accidents frequently result in personal physical
injuries, inflicting temporary or permanent bodily harm as well as other immaterial losses.
The numbers are quite revealing. In 2008, approximately 30,000 traffic accidents occurred on
the roads of the European Union resulting in more than 1,500,000 injured individuals and
about 40,000 fatalities.1 In the same period a number of 3,942,999 work-related accidents
took place, while a total of 4,898 fatalities were inflicted in the workplace.2 The way
immaterial losses from non-fatal physical injuries are treated in the context of tort law lies at
the heart of this dissertation.
      </description>
      <author>Karapanou, V.</author>
    </item> <item>
      <title>2013, 11/04159, (Profvoetballer komt in aanmerking voor 30%-regeling) (Annotation)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/39571/</link>
      <pubDate>2013-01-02T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        Belanghebbende, geboren in 1987, heeft een buitenlandse nationaliteit en speelt vanaf 1999 in de jeugdelf-tallen van voetbalclub A. Vanaf seizoen 2003/2004 is hij opgenomen in de beloften/reserves van A. Vanaf begin 2005 is hij opgenomen in de eerste selectie van A. Daarnaast is hij voor 23 wedstrijden/toernooien geselecteerd voor het nationale elftal.
Per 1 juli 2005 is belanghebbende in dienst getreden van voetbalclub B te Nederland. Zijn salaris bedroeg € 8.000 per maand.
In geschil is of belanghebbende in aanmerking komt voor toepassing van de 30%-regeling.
De rechtbank oordeelt eerstens dat de factor opleiding in samenhang met de opgedane werkervaring dient te worden beoordeeld. De rechtbank is vervolgens van oordeel dat gelet op de periode van belanghebbende bij A en zijn wedstrijden/toernooien voor het nationale elftal aan zowel het ervarings- als het opleidingsvereiste is voldaan. Nu zijn salaris bij B hoger is dan dat hij in het land van herkomst is naar het oordeel van de rechtbank ook aan het beloningsvereiste voldaan. De rechtbank oordeelt vervolgens dat gelet op het feit dat belanghebbende door B is gecontracteerd terwijl andere spelers bij B moesten vertrekken, voldoende aan-nemelijk is gemaakt dat zijn specifieke deskundigheid op de Nederlandse arbeidsmarkt schaars aanwezig is. Belanghebbende komt in aanmerking voor de 30%-regeling.
(Beroep gegrond.)
      </description>
      <author>Molenaar, D.</author>
    </item> <item>
      <title>Fiscale grensverkenning binnen een convenant horizontaal toezicht (Article)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/38946/</link>
      <pubDate>2013-01-01T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        Sinds 2005 zet de Belastingdienst in aanvulling
op het traditionele belastingtoezicht in
op horizontaal toezicht. Aanvankelijk was
horizontaal toezicht met name gericht op zeer
grote ondernemingen. Sinds 2008 worden
echter ook afspraken gemaakt met middelgrote
ondernemingen en vindt ook het midden-
en kleinbedrijf steeds vaker zijn weg naar
horizontaal toezicht via fiscale en financiële
dienstverleners. In de winter van 2011/2012
evalueerde de Commissie Horizontaal Toezicht
Belastingdienst het horizontaal toezicht
en deed in juni 2012 verslag in haar rapport:
‘Fiscaal toezicht op maat. Soepel waar het
kan, streng waar het moet’. In het licht van dit
rapport gaat de auteur nader in op de vraag
of fiscale grensverkenning binnen een convenant
horizontaal toezicht mag. De auteur
komt tot de conclusie dat dit moet kunnen,
mits de belastingplichtige volledige openheid
van zaken geeft over de fiscaal relevante feiten
en omstandigheden, en de Belastingdienst
niet reageert met de dreiging het convenant
te beëindigen, maar met de belastingplichtige
in overleg treedt en niet alleen de Belastingdienst
maar ook de belastingplichtige zich
bij de beoordeling van de fiscaal relevante
feiten en omstandigheden laten leiden door
de kracht van het betere argument binnen de
grenzen die wet- en regelgeving stellen.
      </description>
      <author>Huiskers-Stoop, E.A.M.</author>
    </item> <item>
      <title>Doelgroepenanalyse medisch-specialistische zorg (Research Report)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/39169/</link>
      <pubDate>2013-01-01T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        
      </description>
      <author>Erp, J.G. van</author> <author>Mein, A.G.</author>
    </item> <item>
      <title>Tax planning for incoming team sports players (Article)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/39225/</link>
      <pubDate>2013-01-01T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        This article deals with the personal income
tax treatment of incoming team
sports players in The Netherlands, either
in a Dutch team or with a foreign team
performing activities in The Netherlands.
It discusses the residence status; worldwide
and limited tax liability in The Netherlands;
and elimination of double taxation
for foreign source income.
      </description>
      <author>Molenaar, D.</author>
    </item> <item>
      <title>Tekortschietend intern toezicht en de kwaliteit van zorg (Article)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/39769/</link>
      <pubDate>2013-01-01T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        In dit artikel wordt ingegaan op de oorzaken en de oplossingen voor tekortschietend
intern toezicht ten aanzien van de kwaliteit van zorg. Onderzocht wordt of dat
tekortschieten te wijten is aan belemmeringen in wet- en regelgeving dan wel de
oplossing gezocht moet worden in een cultuurverandering. De auteur opteert vooral
voor dat laatste, maar constateert tevens dat de wet- en regelgeving weinig houvast
bieden. Bovendien komt aan de orde of er bij de vastlegging van de rol van de
raad van toezicht ten aanzien van de kwaliteit van zorg de goede keuze wordt
gemaakt tussen wetgeving en zelfregulering. Dit wordt uitgewerkt voor drie
thema’s: taakomschrijving van de raad van toezicht, verbetering van deskundigheid
van toezichthouders en de beschikbaarheid van informatie. In de ogen van de
auteur dient de norm in de wet te worden vastgelegd en de uitwerking daarvan kan
aan de sectorale governance-code worden overgelaten.
      </description>
      <author>Klaassen, A.G.H.</author>
    </item> <item>
      <title>Moet art. 1:99 BW op de schop? (Article)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/40146/</link>
      <pubDate>2013-01-01T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        De auteur gaat in op de vraag of het wenselijk is om art. 1:99 lid 1, onder b, c, d en e, alsmede leden 2 en 3 BW in die zin te wijzigen, dat de inschrijving in het huwelijksgoederenregister constitutief wordt in plaats van facultatief.
      </description>
      <author>Nuytinck, A.J.M.</author>
    </item> <item>
      <title>Een bijzonder type gevolgschade bij misleidende berichtgeving op de beurs (In Book)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/38647/</link>
      <pubDate>2013-01-01T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        De beursvennootschap die haar (effectenrechtelijke) informatieverplichtingen schendt – en/of zich schuldig maakt aan marktmanipulatie – handelt onrechtmatig jegens het beleggende publiek. Dit onrechtmatig handelen kan bestaan uit het publiceren van een misleidend prospectus, het publiceren van misleidende verslaggeving, het achterhouden van koersgevoelige informatie en/of het verspreiden van misleidende ad hoc berichten. Het creëren van een misleidende voorstelling van de toestand van de vennootschap leidt tot onzuivere koersvorming. Beleggers kunnen hierdoor schade lijden. Deze schade wordt (definitief) geleden op het moment dat de misleiding bekend wordt en de door de misleiding veroorzaakte koersinflatie (dientengevolge) uit de koers verdwijnt.
      </description>
      <author>Pijls, A.C.W.</author>
    </item> <item>
      <title>Het bewijs van de verweten gedraging (Article)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/39066/</link>
      <pubDate>2012-12-18T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        Dit artikel bevat een verkenning naar het bewijs in de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften. Na een korte schets van het bewijs in het (punitieve) bestuursrecht komt aan de orde wanneer er sprake kan zijn van bewijs voor de oplegging van een administratieve boete aan een betrokkene. De Wahv-rechter is in beginsel vrij in het waarderen van bewijs. Binnen dit uitgangspunt komt een sterke positie toe aan de op ambtseed opgemaakte verklaring van een aangewezen ambtenaar. Dit is op zichzelf voldoende voor het bewijs van de verweten Wahv-gedraging. Dit laat betrekkelijk weinig ruimte voor overtuigend tegenbewijs door de betrokkene. Deze dient dit tegenbewijs bovendien te onderbouwen met specifieke feiten en omstandigheden die aanleiding geven te twijfelen aan de juistheid van de op ambtseed opgemaakte verklaring en die leiden tot de conclusie dat de betrokkene de hem verweten gedraging niet heeft verricht.
      </description>
      <author>Hulst, J.W. van der</author>
    </item> <item>
      <title>De afschrikking voorbij: Een empirische studie naar afschrikking, generale preventie en regelnaleving in de Nederlandse afvalbranche (Doctoral Thesis)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/38014/</link>
      <pubDate>2012-12-06T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        Bedrijven zijn nauwelijks onder de indruk van sancties. Voor zover sancties afschrikken, gebeurt dit vooral bij die bedrijven die toch al bereid waren tot regelnaleving. 
Ieder incident leidt tot een roep om meer en strengere regels, intensievere controles en afschrikwekkender sancties voor ondernemingen en hun bestuurders. Maar voorkomt de dreiging van sancties dat ondernemingen regels overtreden? Schrikken straffen af?
Om deze vragen te beantwoorden voerde Van Wingerde een empirische studie uit onder veertig bedrijven in de Nederlandse afvalbranche. Daarbij onderzocht de criminologe niet alleen in hoeverre en op welke wijze sancties afschrikken, ook keek ze naar het belang van sancties in vergelijking met repercussies vanuit de maatschappelijke omgeving en onderzocht zij de wisselwerking tussen afschrikking, maatschappelijke controle en de aandacht die binnen bedrijven zelf wordt gegeven aan de naleving van wet- en regelgeving.
Uit het onderzoek blijkt dat er van sancties nauwelijks een directe afschrikwekkende werking uitgaat op het gedrag van bedrijven. Daarvoor zijn de opgelegde sancties te laag en is de kans om gepakt te worden te klein.
Voor zover sancties afschrikken, komt die afschrikwekkende werking tot stand via de maatschappelijke omgeving. Negatieve publiciteit, reputatieschade en de druk die het bedrijf vervolgens ervaart vanuit de lokale gemeenschap zijn veel afschrikwekkender dan een sanctie door de overheid. Dat effect is bovendien afhankelijk van de mate van sociale responsiviteit van bedrijven. Hoe opener bedrijven zijn, hoe eerder zij een sanctie als een signaal zullen beschouwen dat hen eraan herinnert dat ze de werking van hun eigen procedures moeten controleren en zonodig maatregelen moeten treffen om overtredingen te voorkomen. Sancties frissen zo de noodzaak tot het naleven van regels op, brengen de boodschap over dat naleving de moeite waard is en dat overtreders worden bestraft.
Het onderzoek laat echter tegelijkertijd zien dat sancties zich daarvoor wel moeten richten op betekenisvolle overtredingen. Ook moet het afkeurenswaardige van het bestrafte gedrag voldoende over het voetlicht worden gebracht.. Sancties die daarin onvoldoende slagen, kunnen juist ook vragen oproepen over nut en noodzaak van het publieke toezicht - en zo de afschrikwekkende werking ondermijnen.
Het onderzoek laat zien dat de dreiging van sancties veel beter werkt als er al andere normenstelsels zijn die het gedrag van bedrijven beïnvloeden, zoals de maatschappelijke omgeving van bedrijven en het plichtsbesef binnen bedrijven zelf. Toezichthouders die het gedrag van bedrijven effectief willen beinvloeden, moeten volgens Van Wingerde dan ook juist gebruik maken van deze bestaande reguleringsmechanismen. Sancties moeten daartoe niet alleen een dreigende, maar juist ook een morele boodschap doen uitgaan. Daarbij moet expliciet worden beargumenteerd wat het afkeurenswaardige is van het bestrafte gedrag.



      </description>
      <author>Wingerde, C.G. van</author>
    </item> <item>
      <title>Basiscursus Heffingen Lokale Overheden (Miscellaneous)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/38844/</link>
      <pubDate>2012-12-04T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        Basiscursus Heffingen Lokale Overheden, gegeven samen met Dennis Vecht aan medewerkers van de Regionale Belastingdienst Drechtsteden. Het eerste dagdeel stond de Wet WOZ en de basisregistraties centraal, het tweede dagdeel het juridisch kader van heffingen en enkele gemeentelijke belastingen zoals de reclamebelasting en de parkeerbelasting. De cursus kwalificeert voor 2 FOLO-PE-punten. In januari 2013 wordt de cursus opnieuw gehouden.
      </description>
      <author>Monsma, A.P.</author>
    </item> <item>
      <title>2013, LJN BY6181, (Muziekvereniging wordt terecht niet aangemerkt als ANBI) (Annotation)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/38718/</link>
      <pubDate>2012-11-15T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        Belanghebbende is een muziekvereniging. Zij stelt zich ten doel om muziek te beoefenen en te bevorde-ren. Gelet op dit doel en mede gezien haar repertoire kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden gezegd dat belanghebbende een religieuze of levensbeschouwelijke instelling is. Dat zij haar doelstelling op christelijke grondslag tracht te bereiken, maakt dit oordeel niet anders. De rechtbank verwerpt dan ook het standpunt van belanghebbende dat zij als religieuze of levensbeschouwelijke instelling moet worden aangemerkt. Ook overigens kan belanghebbende naar het oordeel van de rechtbank niet worden beschouwd als een anbi. Uit de feiten kan niet worden opgemaakt dat belanghebbende zich veelvuldig manifesteert buiten de eigen leefgemeenschap en ledenkring. Aldus kan niet worden gezegd dat de doel-stelling van belanghebbende is gericht op het behartigen van een algemeen belang in de zin die de wet-gever daaraan heeft gegeven.
(Beroep ongegrond.)
      </description>
      <author>Molenaar, D.</author>
    </item> <item>
      <title>The Development of Anti-Money Laundering Regime: Challenging issues to sovereignty, jurisdiction, law enforcement, and their implications on the effectiveness in countering money laundering (Doctoral Thesis)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/37747/</link>
      <pubDate>2012-11-15T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        There is a relationship between money laundering and anti-money laundering regime (hereinafter referred to as ‘AML-regime’). On the one hand, money laundering has significantly increased following the development of technology that offers complicated, sophisticated, and professional methods used in conducting this type of crime. On the other hand, however, the AML-regime has also been adjusted with the development of technology and the laundering techniques to counter the threat. The higher the sophistication of money laundering, the more sophisticated the AML-regime. Likewise, the more sophisticated and complete the AML-regime is, the higher the creation of innovative techniques used in laundering methods. Up to this point, the problem becomes how can or how should the AML-regime response the threat.  
The present study explores the important legal issues related to the development of the AML-regime in response to the progress of money laundering practices. It examines the expansion of the AML-regime through the creation of international standards which internationalize  and criminalize  the acts of money laundering. The logic of these expansions counterbalance the increasingly complicated, sophisticated, and professional methods used in conducting this type of crime. Although the expansion of the regime is in essence uncontested, questions regarding the implementation and enforcement of the regime arise where varied answer are given. The implementation and enforcement of the regime includes critical legal issues that challenge the longstanding principles of sovereignty, jurisdiction, and law enforcement, ranging from its theoretical basis to practical problems. 

      </description>
      <author>Amrani, H.</author>
    </item> <item>
      <title>2013,  (Bijkomende omstandigheden voor ontvankelijkheid verzoek spermadonor tot vaststelling omgangsregeling) (Annotation)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/38489/</link>
      <pubDate>2012-11-02T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        In cassatie kan worden uitgegaan van de volgende feiten.
(i) De duomoeders zijn geregistreerde partners. Zij wensten een kind en zijn in contact gekomen met de man. Zij hebben met hem afgesproken dat hij als spermadonor zou optreden.
(ii) Overeenkomstig deze afspraak is bij de moeder door kunstmatige inseminatie een kind verwekt met het zaad van de man. Dit kind is in augustus 2005 geboren.
(iii) De moeder en de man hebben geen relatie gehad. De man is niet aanwezig geweest bij de geboorte. Hij heeft het kind niet erkend.
      </description>
      <author>Nuytinck, A.J.M.</author>
    </item> <item>
      <title>2012, 11/01463, (Trainingsacteur voor WW geen artiest) (Annotation)</title>
      <link>http://repub.eur.nl/res/pub/38294/</link>
      <pubDate>2012-10-08T00:00:00Z</pubDate>
      <description>
        
        
      </description>
      <author>Molenaar, D.</author>
    </item>
  </channel>
</rss>