Spontaneous bacterial peritonitis : pathogenesis, diagnosis and management

This thesis describes several aspects of spontaneous bacterial peritonitis in patients with cirrhosis of the liver and ascites. Most of the data discussed and submitted in this thesis are based on clinical studies during the years 1987-1992 at the Department of Internal Medicine II, University Hospital Rotterdam-Dijkzigt

Conclusie: Gedurende de periods 1987 -1992 werden 60 episoden van spontane bacteria Ie peritonitis geregistreerd bij 52 patienten. S8P bleak aen ernstige complicatie t6 zijn bij patienten met levercirrose en ascites met aen hoge mortaliteit en een lage 1 jaars overleving van 23% (Betrouwbaarheids interval 17%-35%). Dria van de 12 patienten die meer dan 1 jaar overleefden ontvingen een levertransplantatie. Toegenomen alertheid en bekendheid met het ziektebeeld van S8P, en aen lagere drempel om paracentese te verrichten met hierdoor vraagere behandelingsmogelijkheden hebben mogelijk geresulteerd in aen iets betera overleving dan gemeld in hoofdstuk 7. Verbeterde kweek tBchnieken en aen precieze leucocyten telling met differentiatie in de ascites dragsn bij tot een juiste diagnose stelling. Uit de literatuur zijn gegevens bekend dat het gebruik van selectieve darm decontaminatie, met als doel de gram negatieve flora te verminderen met het relatief sparen van de resterende anaerobe flora, bij patienten met een hoog risico op het krijgen van SSP, de incidentie van SSP doet afnemen. Echter, een episode van SSP dient geinterpreteerd te worden als een symptoom van ernstig levertalen en bij patienten die een dergelijke infectieuze complicatie ontwikkelen moet het verrichten van een levertransplantatie ernstig overwogen worden. Als zodanig is een doorgemaakte episode van SSP een van de vele factoren die meegenomen moeten worden in de vaak moeilijke besluitvorming over de noodzaak tot, en het tijdstip van een levertransplantatie.