Vergoeding van "verlies van tijd" als ander nadeel

De workshop Aansprakelijkheid en Verzekering van het Ius Commune congres 2011 had als overkoepelend thema ontwikkelingen in nieuwe vormen van immateriële schade. Een van de onderwerpen die hierbij genoemd werden, was schade door enkel tijdsverlies. Omdat art. 6:106 BW in beperkte vergoedbaarheid van immateriële schade resulteert, werd in de workshop onderzocht of het Nederlandse recht in dezen opener zou moeten worden. In de call for papers werden enkele vragen opgeworpen die, zeker vanuit rechtseconomisch gezichtspunt, erg interessant zijn. In deze bijdrage zal ik vanuit dat rechtseconomische perspectief drie van die vragen proberen te beantwoorden: Waarom zou zulke schade voor vergoeding in aanmerking moeten komen? Hoe kan zulke schade worden berekend? Bestaat er een spanning tussen het compenseren van zulke schade en het vermijden ervan?