Strategic Innovation Capacity: A Mixed Method Study on Deliberate Strategic Learning Mechanisms

Liselore Berghman (ºAntwerp, May 3, 1977) received her Master’s degree in Applied Economics cum laude from the University of Antwerp (Belgium), where she is currently a research and teaching assistant at the Faculty of Applied Economics. Her research interests include strategic management and industrial marketing, especially the creation of radically innovative strategies. Her research has been published in international journals such as the Journal of Managerial Psychology and Industrial Marketing Management. Liselore Berghman has presented her work on international conferences, such as The European Group of Organization Studies and the Strategic Management Society. The book “Waardecreatie en Innovatie in de Industrie” (value creation and innovation strategies in industrial markets), which she wrote jointly with Koen Vandenbempt and Paul Matthyssens, received the award of Management Book of the Year in 2004 (Belgium) and the PIM Marketing Literature Award in 2005 (The Netherlands).

Several management scholars have come to propound strategic innovation as an effective means to create new and substantially superior customer value, and to combat firms’ inclination towards strategic convergence. Research on strategic innovation is however still in its infancy, tends to lack scientific rigor and has so far proven unable to provide managers with well-founded insights into the specifics of strategic innovation creation. This research therefore aims to study mechanisms that managers can deliberately establish to foster their business unit’s strategic innovation capacity. A thorough review of the literature on strategic innovation and on related concepts enables us to develop a definition of strategic innovation capacity. Our quest for managerial mechanisms essentially rests on a theoretical integration of the concepts of dynamic capabilities, absorptive capacity and strategic innovation. A further study of contributions on sensemaking and routines enables us to finally identify semi-structured mechanisms managers can deliberately establish to foster their firms’ strategic innovation capacity. Relying on a sequential qualitative-quantitative mixed method design, we study these ‘deliberate strategic learning mechanisms’ empirically. Our findings of Dutch industrial business units suggest the usefulness of these mechanisms to stimulate strategic innovation capacity, and show how different mechanisms work in concert. The empirical results furthermore identify relevant path breaking areas that these mechanisms target, and link their effectiveness to specific organizational and supply chain characteristics.

Verschillende managementauteurs beschouwen strategische innovatie als een effectief middel om fundamenteel nieuwe en meer waarde voor klanten te creëren, en om strategie-convergentie te bestrijden. Echter, onderzoek rond strategische innovatie staat nog in zijn kinderschoenen en vertoont weinig wetenschappelijke nauwkeurigheid en diepgang. Bovendien is men er nog niet in geslaagd om managers degelijk gefundeerde inzichten te verschaffen in de manieren waarop strategische innovatie kan worden gecreëerd. Deze studie heeft dan ook tot doel om mechanismen te onderzoeken die managers doelbewust kunnen inzetten om de strategische-innovatiecapaciteit van hun business unit te verhogen. Een diepgaande literatuurstudie van bijdragen rond strategische innovatie en aanverwante concepten stelt ons in staat om een definitie van strategische-innovatiecapaciteit te ontwikkelen. Onze eigenlijke zoektocht naar managementmechanismen steunt op de theoretische integratie van de concepten dynamische vaardigheden, absorptievermogen en strategische innovatie. Recente inzichten rond routines helpen ons om semi-gestructureerde mechanismen te achterhalen die bedrijven kunnen inzetten ter verhoging van hun strategische-innovatiecapaciteit. Op basis van een sequentiële kwalitatieve-kwantitatieve studie bestuderen we deze ‘doelbewust opgezette mechanismen voor strategisch leren’ ook empirisch. Onze onderzoeksresultaten van Nederlandse industriële business units tonen de effectiviteit van deze mechanismen aan. De bevindingen wijzen bovendien op een aantal kernaspecten die deze mechanismen stimuleren, en relateren hun effectiviteit aan specifieke eigenschappen van de business unit en van de bedrijfsketen waarin deze actief is.