Performance Measurement and Managerial Time Orientation

De accounting literatuur besteedt aanzienlijke aandacht aan de effecten van accounting prestatiemaatstaven op korte-termijn gedrag. Recentelijk is ook de aandacht voor het gebruik van niet-financiële maatstaven, om korte-termijn gedrag onder managers te voorkomen, toegenomen (Balanced Scorecard). Zowel theorie als empirisch bewijs hierover zijn echter beperkt. De bestaande literatuur heeft korte-termijn gedrag veelal gelijkgesteld aan dysfunctioneel gedrag, terwijl de optimale tijdsoriëntatie afhangt van de omstandigheden. Verder lijdt de bestaande literatuur aan een gebrek aan theorie over welke karakteristieken van prestatiemaatstaven van invloed zijn op de tijdsoriëntatie van managers. Dit uit zich bijvoorbeeld in het gebruik van brede categoriëen prestatiemaatstaven, zoals financieel en niet-financieel, zonder een nadere specificatie van het proces waardoor deze categoriëen het gedrag van het management beïnvloeden. Dit proefschrift bouwt voort op de psychologische, economische en accounting literatuur, en analyseert de effecten van karakteristieken van het prestatiemeetsysteem, alsmede variabelen op individueel niveau, op de tijdsoriëntatie van managers. De ontwikkelde hypothesen zijn eerst empirisch getoetst door middel van een vragenlijst, gedistribueerd onder een representatieve groep financieel managers. Daarnaast is een drietal geselecteerde hypothesen, aangaande de gecombineerde effecten van ‘leading indicators’ en de lengte van de evaluatieperiode, aan een aanvullende test middels een experiment onderworpen. De resultaten tonen aan dat zowel variabelen op individueel niveau als karakteristieken van het prestatiemeetsysteem belangrijke voorspellers van de tijdsoriëntatie van managers zijn.

Marcel van Rinsum (May 3rd, 1973) obtained his Atheneum diploma in 1991. Subsequently, he studied Management, Economics, and Law, with a specialization in Banking and Insurance, at the HES Amsterdam from 1991 to 1995. Thereafter, he studied Business Economics at the University of Amsterdam. He graduated Cum Laude (with distinction), with a specialization in Financial Management, in 1999. Afterwards, he was employed as a Ph.D. student and a lecturer in Management Accounting & Control at the University of Amsterdam and Nijmegen University, respectively. He finalized his dissertation at the RSM Erasmus University, Rotterdam.

The accounting literature has devoted a considerable amount of attention to the effects of accounting performance measures on short-term behaviour. Recently, the attention for the use of non-financial measures, as an instrument to prevent managers from making short-term oriented decisions, has also increased (Balanced Scorecard). Theory and empirical evidence, however, are limited. Prior literature has often equated a short-term orientation with dysfunctional behaviour, whereas the optimal time orientation depends on the circumstances. Moreover, the literature to date suffers from a lack of theory about which properties of the performance measurement system affect managerial time orientation. This is apparent for example by the use of broad categories of performance measures, such as financial versus non-financial, without further specification of the process through which this categorization influences managerial behaviour. This dissertation builds on the psychological, economic and accounting literatures, and examines how properties of the performance measurement system, as well as individual level variables, influence managerial time orientation. The hypotheses developed are first empirically tested using the data obtained by means of a survey from a representative sample of financial managers. Second, an additional experimental investigation into three selected hypotheses, regarding the effects of leading indicators and evaluation period length, is conducted. Results indicate that both individual level variables and properties of the performance measurement system are important predictors for managerial time orientation.