Aan de hand van gepubliceerde en niet-gepubliceerde rechtspraak is de werking van de ontbindingsprocedure onderzocht. Gebleken is dat er (grote) verschillen zitten in de uitkomsten van het onderzoek in gepubliceerde rechtspraak en niet-gepubliceerde rechtspraak. Een analyse van gepubliceerde rechtspraak met betrekking tot de vraag of er meer of minder afwijzingen plaatsvinden per 1 juli 2015, leidt tot de conclusie dat er geen verandering is opgetreden. De analyse van niet-gepubliceerde rechtspraak leidt tot bijna een verviervoudiging van het aantal afwijzingen sinds de invoering van de WWZ. De d-grond blijkt de minst kansrijke ontbindingsgrond. Wat de vergoedingen betreft is de gemiddelde transitievergoeding ongeveer 0,4 mnd/dj. Bedragen waarvoor (ter zitting) wordt geschikt liggen rond de 0,7 mnd/dj (oftewel T=1,6). De gemiddelde billijke vergoeding bedraagt ongeveer 1 mnd/dj. In vergelijking met de Kantonrechtersformule ontvangt een werknemer 14% (bij C=1) tot ruim 40% (bij C=1,5) minder ontslagvergoeding indien men de transitievergoeding en de billijke vergoeding in voorkomende gevallen bij elkaar optelt. Aan het slot van het artikel wordt een aantal aanbevelingen gedaan.

Additional Metadata
Persistent URL hdl.handle.net/1765/107912
Journal Tijdschrift voor Arbeidsrechtpraktijk
Citation
Houweling, A.R, & Kruit, P. (2016). Een jaar WWZ-ontbindingsrechtspraak: een onderzoek naar gepubliceerde en nietgepubliceerde. Tijdschrift voor Arbeidsrechtpraktijk, 2016(6), 4–15. Retrieved from http://hdl.handle.net/1765/107912