SAMENVATTING<br/> De substantiële rationaliteit van beleid kan worden afgemeten aan de mate waarin ideële doelstellingen worden gerealiseerd en aan de leefbaarheid van de samenleving die dat oplevert. Beleid dat zijn eigen doelstellingen niet haalt is niet rationeel; beleid dat die doelstellingen wel haalt maar daardoor een onleefbare maatschappij schept evenmin. Vanuit dit gezichtspunt wordt gekeken naar de resultaten van het geheel aan sociaal beleid dat gestalte heeft gekregen in de zgn. verzorgingsstaten. Hiertoe wordt een vergelijking gemaakt van 23 hedendaagse 1e wereldlanden. Er wordt nagegaan of de meest uitgesproken verzorgings-staten daaronder zich onderscheiden door een grotere gelijkheid in levenskansen (een belangrijk ideaal-doel) en een grotere leefbaarheid. Noch het een noch het ander blijkt het geval. De verzorgingsstaten doen het niet beter dan landen waar de overheid zich terughoudend opstelt, maar ook niet slechter.

average happiness, comparative decommodification, cross-national, geluk, inequality of happiness, landvergelijking, levensvoldoening, social security, sociale zekerheid, subjective well-being, welfare state
978-90-72015-65-5
hdl.handle.net/1765/16146
Department of Sociology

Veenhoven, R. (1990). Resultaat van de Verzorgingsstaat: leefbaarheid en gelijkheid. Retrieved from http://hdl.handle.net/1765/16146