Religie: het trauma van de moderniteit

Ooit was er een tijd waarin het leven werd beheerst door religie. Gelukkig is deze tijd voor een groot deel van de wereldbevolking voorbij. Wetenschap en democratie hebben de mens volwassen gemaakt en verlost van mythes en bijgeloof. Religieuze onzekerheid waarin de mens is aangewezen op geloof heeft plaatsgemaakt voor wetenschappelijke zekerheid. Gods autoritaire macht is geweken voor democratie. Het enige dat nog hoeft te gebeuren, is dat ‘andere religies’ ook een verlichting meemaken: het is wachten op hun Voltaire en Nietzsche. In onze wereld klinkt het woord ‘openbaring’ als een echo uit een archaïsch verleden. Openbaring zou betekenen dat mensen zich aan een of andere godheid onderwerpen in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hun handelen. Gelukkig biedt het hedendaagse humanisme een alternatief: een beroep doen op zoiets als religieuze openbaring geeft namelijk vrij spel aan hen die de humaniteit onderdompelen in terreur. Wie zich vandaag in onze samenleving beroept op openbaring en er ook nog eens naar handelt, kan rekenen op een classificatie volgens DSM -5 of op een plaats op de internationale lijst van terreurverdachten. De moderniteit heeft openbaring afgezworen. Het licht van openbaring is gedoofd. Eerst deed het zich voor als achterhaald, toen als belachelijk. Vandaag is openbaring ronduit gevaarlijk. Dus: weg ermee!