Het doel van dit proefschrift is om meer inzicht te geven in de meest voorkomende ziekten die geassocieerd zijn met antistoffen tegen extracellulaire antigenen. Vroege herkenning van subtiele epileptische aanvallen is essentieel voor de vlotte herkenning en behandeling van een anti-LGI1 encefalitis. Anti-LGI1 encefalitis is sterk geassocieerd met HLA-DR7 en HLA-DRB4. De syndromen geassocieerd met Caspr2-antistoffen zijn gevarieerd, waaronder encefalitis, het syndroom van Morvan, en neuromyotonie, maar er zijn opvallend sterke overeenkomsten tussen patiƫnten wat betreft epidemiologische kenmerken en kernsymptomen. VGKC-positiviteit in afwezigheid van antistoffen tegen LGI1 en Caspr2 is geen marker voor een auto-immuun ontsteking en is in de klinische praktijk niet bijdragend. Het eerste EEG bij patienten met een anti-NMDAR encefalitis heeft een voorspellende waarde voor de uiteindelijke klinische uitkomst.

LGI1, Caspr2, VGKC, NMDAR, AMPAR, antibodies
P.A.E. Sillevis Smitt (Peter)
Erasmus University Rotterdam
978-94-6380-023-5
hdl.handle.net/1765/113142
Department of Neurology

van Sonderen, A. (2018, December 6). Autoimmune encephalitis : The clinical value of antibodies directed to extracellular antigens. Erasmus University Rotterdam. Retrieved from http://hdl.handle.net/1765/113142