Wat beweegt mensen zelf het stuur in handen te houden bij ziekte of beperkingen en benodigde hulp zelf te organiseren? Deze vraag is op zijn plaats in een tijd, waarin de roep in Nederland steeds luider klinkt om de burger centraal te stellen met zijn vraag (naar zorg, naar onderwijs, naar klantgerichte dienstverlening). Het is de tijd waarin professionals in zorg en onderwijs en andere vormen van publieke dienstverlening de aandacht opeisen voor het primair proces. Een tijd ook waarin de schaalvergroting in de zorg toeneemt onder het mom van een betere armslag voor kleinschalige, en dus klantgerichte en vraaggerichte, dienstverlening. Het conceptualiseren van de zorgvrager, ergens tussen de zorgafhankelijke patiënt en de kritische soevereine consument, staat nog in de kinderschoenen. Zowel positieversterking van klanten als marketingoverwegingen voor zorgaanbieders vereisen nadere overdenking en invulling van het profiel van de zorgvrager.